Oceas

வெறுப்புணர்வுத் தீயை சட்டம் அணைக்குமா?


சுதந்திரம் பெற்ற ஜனநாயகத் தேசமொன்றில் மனித உரிமைகள் பாதுகாக்கப்படுவது அவசியம். எந்தவொரு நபரினாலோ அல்லது ஒரு குழுவினாலோ ஒரு தனிநபரது அல்லது ஓர் இனத்தினது உரிமைகள் பறிக்கப்படுகின்றபோது, அவ்வுரிமைகளுக்கு பங்கம் ஏற்படுத்தப்படுகின்றபோது குறிப்பிட்ட தனிநபருக்கெதிராக அல்லது அந்தக் குழுவிற்கு எதிராக சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டியது சட்ட ஆட்சி இடம்பெறும் ஜனநாயகத் தேசத்தினை ஆளும் ஆட்சியாளர்களின் தார்மீகப் பொறுப்பாகும்.

அவ்வாறு குற்றம் புரிவோர், குற்றச்செயல் இடம்பெறத் தூண்டுவோருக்கு எதிராகச் சட்டம் அதன் கடமையை சரியாக நிறைவேற்றும்போதுதான் அத்தேசத்தில் ஜனநாயகம் மலரும். சட்டத்தின் மீது நம்பிக்கை ஏற்படும்.

இலங்கையும் பல்லின சமூகங்கள் வாழும் ஒரு சுதந்திரத் தேசமாகும். இத்தேசத்தில் வாழும் சகல இனங்களும் தங்களுக்கான சுதந்திரத்துடன் ஏனைய சமூகங்களின் சுதந்திரங்களை மீறாது தமக்குரிய உரிமைகளோடு வாழ்வதற்கு உரித்துடையவை.

தேசிய இனத்துவமும் உரிமையும்.

உலகில் பிறக்கின்ற ஒவ்வொரு குழந்தையும் தனித்துவத்துடன்தான் பிறக்கின்றது. ஒரு குழுமத்தில், ஒரு சமூகத்தில் அல்லது ஓர் இனம் அல்லது ஒரு சமூகம் அவரவருக்குரிய தனித்துவப் பண்புகளுடன் காணப்படுவது இயற்கை. ஒருவரின் தனித்துவத்தை, தனித்துவப் பண்புகளை, அவர் மதிக்கும், பின்பற்றும் போதனைகளை, போதனைகளை வழங்கும் புனித வேத  நூல்களை மற்றுமொருவர் கைவிடக்கோரவோ அல்லது தடை செய்யக் கோரவோ அவற்றை இல்லாதொழிக்கவோ முடியாது. இது ஜனநாயக மரபுமல்ல.

இலங்கை என்பது ஒரு தேசம். அதில் வாழும் எல்லோரும் இலங்கையர் என்பதும் அவர்களுக்கு சம உரிமை உண்டென்பதும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட நிதர்சனங்களாகும். சிங்கள, தமிழ், முஸ்லிம் கிறிஸ்தவர் என இத்தேசத்தில் வாழும் ஒவ்வொரு தேசிய இனத்திற்கும் அந்தந்த இனத்தை அடையாளப்படுத்தக்கூடிய கலை, கலாசார, பண்பாட்டு மத விவகாரம் என பல விடயங்களில் தனித்துவம் பேணப்படுகிறது. முஸ்லிம்கள் தமிழ் மொழி பேசுகிறார்கள் என்பதற்காகவோ அல்லது சிங்கள மொழி பேசுகிறார்கள் என்பதற்காகவோ ஒரு தேசிய இனம் என்ற தனித்துவத்தை இழந்து வாழ முடியாது.

அவ்வாறுதான், தமிழர்கள் சிங்கள மொழி அல்லது ஆங்கில மொழி பேசுகிறார்கள் என்பதற்காக தேசிய தமிழ் இனம் என்ற இனத்திற்கான இனத்துவ பண்புகளை விட்டுக்கொடுக்க முடியாது. அவ்வாறே சிங்களவர்கள் எந்தமொழி பேசினாலும் அவர்களுக்குரிய தனித்துவத்துடன்தான் வாழ உரிமையுடையவர்கள். இவைதான் யதார்த்தமாகும்.

ஒரு குறிப்பிட்ட அம்சங்களை மட்டும் கணக்கில் கொண்டு ஒரு மக்கள் பிரிவின் அகம்சார்ந்த உணர்வுகளை முற்றாக நிராகரித்து, நீங்கள் இவ்வாறுதான் உங்களை அடையாளப்படுத்த முடியும் என்று விதிமுறைகளை யாரும் திணிக்க முடியாது.

ஆனால், கடந்த காலங்களிலும் சமகாலத்திலும்; இந்நாட்டிலுள்ள கடும்போக்களார்களினால் முன்வைக்கப்பட்ட, முன்வைக்கப்படுகின்ற வெறுப்புணர்வுப் பேச்சுக்களும் அவர்களின் செயற்பாடுகளும் ஒரு இனத்தினைக் கொச்சைப்படுத்துவதாகவும,; வாழ்வியல் உரிமைக்கு பங்கம் ஏற்படுத்துவதாகவும.; தனித்துவப் பண்புகளை நிராகரிப்பதாகவும் அமைந்துவிடுகிறது.

ஓர் இனத்தினர் தம்மை எதுவாக அடையாளப்படுத்த விரும்புகிறார்களோ அதுவாக அவர்களை அங்கீகரிப்பதுதான் இனங்களின் தனித்துவத்தை, அம்மக்களின் அபிலாசைகளை மதிப்பவர்களின் கடமையாகும். ஆனால் கடும்போக்கு மதவாதிகள் இலங்கை வாழ் சிறுபான்மை சமூகங்களின் குறிப்பாக முஸ்லிம் மக்களின் தனித்துவ உணவு, தனித்துவ ஆடை எனப் பல தனித்துவ அடையாளங்களை சிதைப்பதை இலக்காகக்கொண்டு கடந்த ஆட்சிக் காலத்தில் செயற்பட்டார்கள். அதற்கு அக்காலங்களில் அங்கீகாரம் வழங்கப்பட்டது போன்ற தொரு சூழல் காணப்பட்டதை யாவரும் அறிவர். கடும்போக்காளர்கள் அவ்வாறு செயற்பட்டதானது அவர்களுக்கு ஒத்தாசை வழங்கியவர்களின் முகத்திரையைக் கிழித்ததோடு, அவர்களின் ஆட்சி அதிகாரங்கள் பறிபோவதற்கும் காரணமாக இருந்ததுவும் உலகறிந்த உண்மையாகும்.

அந்நிலை இந்த ஆட்சியிலும் ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது. சட்டத்தின் முன் யாவரும் சமம் என்பதை நிரூபிக்க வேண்டிய பொறுப்பு இந்த அரசாங்கத்திற்குள்ளது. இந்த அரசாங்கம் அதை நிறைவேற்றும் என்பது கடும்போக்காளர்களின் வெறுப்பூட்டும் பேச்சுக்கள் மற்றும் செயற்பாடுகளினால் பாதிக்கப்படும் மக்கள் கூட்டத்தின் எதிர்பார்ப்பாகவுள்ளது.

நாட்டில் சமாதானம் நிலைக்க வேண்டும். அமைதி நிலைபெற வேண்டும் சமூ ஒருமைப்பாடும், இனவுறவுகளும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். என்றாலெல்லாம்  பேசப்படுகின்றது. அதற்காக மகாநாடுகளும் நடத்தப்படுகின்றன. அவற்றை வெற்றிகொள்வதற்காக செயற்திட்டங்களும் விழிப்புணர்வுகளும் ஏற்படுத்தப்படுகின்றன.

ஆனால், அவற்றுக்கெல்லாம் கொல்லி வைப்பது போன்று இனவாதம் அதன் இருப்பைத் தக்கவைத்துக்கொள்வதற்காக, அதன் கொடூரத்தை அரங்கேற்றிக்கொண்டுதான் இருக்கிறது. உள்நாட்டில் சிங்கள மக்கள் மத்தியில் முஸ்லிம்கள் தொடர்பான அகமுரண்பாடுகளை ஏற்படுத்துவதற்காக முஸ்லிம் சமூகத்திற்கெதிரான கட்டமைக்கப்பட்ட கருத்துவாதத்தை  கடும்போக்காளர்கள் வெளிக்கொண்டு வருவது  மாத்திரமல்லாது, அவற்றை மக்கள் நம்பும்படியான தரவுகளையும் உருவாக்கி பரப்புரைகளை மேற்கொண்டு வருகின்றனர்.

கடந்த நான்கு வருடகாலமாக இந்நாட்டில் வாழும் முஸ்லிம்களை சிக்கல்களுக்குள் தள்ளுவதற்காக அவர்களால் முன்வைக்கப்படுகின்ற கருத்துவாதங்கள் மற்றும் செயற்பாடுகள் முஸ்லிம்களைப் பெரிதும் பாதிப்புக்குள்ளாக்கயிருக்கிறது.

இந்நாட்டின் அமைதிக்கும் சமாதானத்திற்கும் சமாதி கட்டும் நோக்கத்திற்காக பௌத்த கடும்போக்காளர்களைக் கொண்டு உருவான அல்லது உருவாக்கப்பட்ட பொதுபலசேனா அது தோன்றிய 2012ல் இருந்து இந்நாட்டில் வாழும் சிறுபான்மை இனங்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளை தொடர்ச்சியாக மேற்கொண்டு வருகிறது.

இன நல்லிணக்கத்தையும,அமைதியையும், புரிந்துணர்வையும் நேசித்து வாழும் பெரும்பான்மை பௌத்த மக்கள் மத்தியில் சிறுபான்மை சமூகங்கள் தொடர்பான குறிப்பாக இந்நாட்டில் வாழும் முஸ்லிம் மக்கள் குறித்த விசமத்தனமான பிரச்சாரங்களை மேற்கொண்டுள்ளது.

முஸ்லிம்களை சிங்கள பௌத்த மக்களின் எதிரிகளாகவும் இந்நாட்டின் இறைமைக்கும் சிங்கள பௌத்த மக்களின் வளர்ச்சிக்கும் முஸ்லிம்கள் தடையாக இருப்பதாகவும் தப்பவிப்பிராயங்களை ஏற்படுத்துவதற்கு முயற்சிகளை செய்த பொதுபலசேனா முஸ்லிம்களின் பல்வேறு விடயங்கள் குறித்து மிகக் கேவலமாக பெரும்பான்மை மக்கள் மத்தியில் பரப்புரைகளை மேற்கொண்டு வருவதை எவரும் அறியாமலில்லை.

இவ்வாறு சிறுபான்மை சமூகங்களை அடக்கி ஒடுக்க வேண்டும் என்ற குரோத மனப்பான்மையுடன் செயற்படுகின்ற பொதுபலசேனாவின் செயலாளர் கலகொட அத்தே ஞானசார தேரரின் இனவெறியாட்டத்திற்கான உச்சக்கட்ட ஊக்குவிப்பு வெறுப்புப் பேச்சின்  விளைவாகவே கடந்த 2014 ஜுன் மாதம் பேருவளை, அளுத்கம, தர்ஹா நகர் பிரதேசங்களில்  ஏற்படுத்தப்பட்ட இன வெறியாட்டங்களாகும் என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை.

பொதுபலசேனாவின் வெறுப்புப் பேச்சு மற்றும் செயற்பாடுகளுக்கு எதிராக குரல் கொடுத்த பல்வேறு தரப்பினர் அவ்வமைப்பு தடைசெய்யப்பட வேண்டும் என்ற வேண்டுகோளையும் அப்போதைய அரசாங்கத்திடம்  முன்வைத்தன. ஆனால் அவ்வேண்டுகோள்கள் கருத்திற்கொள்ளப்பட்டதா அல்லது கருத்தில்கொள்ளப்படவில்லையா என்பதை இந்நாட்டு மக்கள் நன்கு அறிவார்கள்;.

முஸ்லிம் மக்களுக்கு எதிராக 2012ஆம் ஆண்டு மே மாதம் குருநாகல் பள்ளிவாசலில் தொடங்கிய பொதுபலசேனாவின் கடும்;போக்கு வெறுப்புணர்வு நடவடிக்கைகளும், பேச்சுக்களும், எச்சரிக்கைகளும் இன்னும் ஓய்ந்துவிட்டதாகத் தெரியவில்லை. கடந்த மாதம் 21ஆம் திகதி மகியங்கனையில் இவரினால் முன்வைக்கப்பட்ட முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான வெறுப்புணர்வுப்; பேச்சு முஸ்லிம்களை பெரிதும் பாதித்துள்ளது.

'மகியங்கனையில் இடம்பெற்ற சத்தியாக்கிரகத்தில் பொதுபலசேனாவின் பொதுச் செயலாளர் கலபொட அத்த ஞானசார நடந்துகொண்ட முறையை வெறுமனே அவரின் கருத்து வெளிப்படுத்தலாகக் கருத முடிhயது. கருத்து வெளிப்பாட்டுச் சுதந்திரத்திற்குள் அது அடங்கவில்லை. அது முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு எதிராக வன்முறையைத் தூண்டுகின்ற ஒரு செயல் என்பது தெளிவானது.' என  கலாநிதி லக்சிறி பெர்னாண்டோவின் கட்டுரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதை இங்கு சுட்டிக்காட்டுவது அவசியமாகும்.  

முஸ்லிம்கள் உண்ணும் உணவிலிருந்து அணியும் ஆடை உட்பட பல்வேறு விடயங்களில் மூக்கை நுளைத்த பொதுபலசேனா அமைப்பு உட்பட சில கடும்போக்காளர்கள் 2012ஆம் ஆண்டு முதல் ஏறக்குறைய 300க்கும் மேற்பட்ட தாக்குதல் சம்பவங்களைப் புரிந்திருப்பதற்கான ஆவணப் பதிவுகள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. இவற்றை சில ஊடகங்கள் கடந்த காலங்களில் வெளிப்படுத்தியிருந்தன.

இந்நாட்டில் அமைதியுடன் சமாதானத்துடனும் புரிந்துணர்வுடனும் வாழ வேண்டும் என்று எண்ணும் பெரும்பான்மை சிங்களவர்களையும் சிறுபான்மை தமிழ், முஸ்லிம், கிறிஸ்தவ மக்களையும் பகைவர்களாக வாழ வைக்கும் செயற்பாட்டுடனேயே பொதுபலசேனா அமைப்பு தமது செயற்பாடுகளை முன்னெடுத்து வருகிறது என்பதற்கு அவ்வமைப்பு அண்மையில் வெளியிட்ட கருத்துக்கள் சான்றாகவுள்ளது.

இவ்வாறான வெறுப்புணர்வுமிக்க பேச்சுக்கள் மற்றும் செயற்பாடுகளினால் அப்பாவி சிங்கள இளைஞர்களை சிறுபான்மை மக்களுக்கு எதிராகத் தூண்டிவிட்டு பெரும்பான்மை மக்களால் ஏற்படுத்தப்பட்ட நிராகரிப்பை நிவர்த்தி செய்வதற்கு பொதுபலசோனவும்; அதன் செயலாளரும் முயற்சி மேற்கொண்டு வருவதை அவர்களின் இத்தகைய நடவடிக்கைகள் புடம்போடுகின்றன.

கடந்த பொதுத் தேர்தலும் பொதுபலசேனாவும்

'பொதுஜன பெரமுன' என்ற பெயரில் பொதுபல சேன நாட்டின் பல மாவட்டங்களில் கடந்த பொதுத் தேர்தலில் போட்டியிட்டது. தேர்தல் திணைக்களத்தின் தேர்தல் முடிவின் பிரகாரம் 16 மாவட்டங்களில் இவ்வமைப்பு போட்டியிட்டு ஏறக்குறைய 23,000 வாக்குகளைப் பெற்றது. மேல் மாகாணத்தில் 9,528 வாக்குகளையும் மத்திய மாகாணத்தில் 3,020 வாக்குகளையும் தென் மாகாணத்தில் 3,460 வாக்குகளையும் வடமேல் மாகாணத்தில் 1,229 வாக்குகளையும் வட மத்திய மாகாணத்தில் 445 வாக்குகளையும் ஊவாவில் 668 வாக்குகளையும் சப்ரகமுவ மாகாணத்தில் 1,943 வாக்குகளையும் கிழக்கில் 64 வாக்குகளையும் பெற்றது.  
 
ஏறக்குறைய 15,000,000 சிங்கள மக்கள் வாழும் இந்நாட்டில் இவ்வமைப்பை விசுவாசித்து  வடக்கு மாகாணம் தவிர்த்து சகல மாகாணங்களிலும் ஏறக்குறைய 23,000 மக்களே ஆதரித்து வாக்களித்துள்ளனர். ஒரு பாராளுமன்ற உறுப்பினரைக் கூட பெறுவதற்கான மக்கள் ஆதரவைப் பெற முடியவி;லை.
 
இந்நாட்டின் பெரும்பான்மையாக வாழுகின்ற சிங்கள மக்களையும் பௌத்த மதத்தையும் பாதுகாப்பது எங்களது தலையாய கடமை என கூறி பிரச்சாரங்களை மேற்கொண்ட போதிலும,; இவர்களின் இப்பிரச்சாரங்கள் சிங்கள பெரும்பான்மை மக்கள் மத்தியில் பயனளிக்க வில்லை. அம்மக்கள் இவர்களின் இனவாதக் கருத்துக்களை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. வெறும் 23 ஆயிரம் வாக்காளர்களே இவர்களின் கருத்துக்களை ஏற்றிருந்தனர்;. இவ்வாறு இவர்களுக்கு ஏற்பட்ட தோல்வியை நிலையை மீண்டும் சிங்கள பெரும்பான்மை சமூகத்தின் மத்தியில் வெற்றிகொள்வதற்கு இவர்களால் முன்வைக்கப்படுகின்ற வெறுப்புணர்வுப் பேச்சுக்கள் மற்றும் நடவடிக்கைகள் என்பன ஆபத்துமிக்கதாக அமைந்துவிடுமா என்ற அச்சம் எழுந்துள்ளது.
 
ஒரு சில அப்பாவி பெரும்பான்மையின இளைஞர்கள் இப்பேச்சுக்களால் தூண்டப்பட்டு ஒரு சில நடவடிக்கைகளிலும் இறங்குகின்றனர்.அண்மையில் அக்குரணைப் பிரசேத்திலுள்ள பள்ளிவாசலுக்கருகாமையில் பன்றி இறைச்சி மற்றும் எழும்புத்துண்டுகளை வீசிவிட்டுச் சென்ற சம்பவத்தை இவற்றின் பின்னணியில் நோக்க வேண்டியுள்ளது.
 
2014 அளுத்கம அழிவென்பது பேரினவாதம் மேற்கொண்ட கொடூரத்தின் ஆரம்பம் மட்டும்தான். பேரினவாதத்தின் இறுதி இலக்கானது அழிவுகள் பல கண்ட 1915 அல்லது 1983 நிலைமைகளை உருவாக்குவதாகவே  இருக்கலாம்.  இந்த நிலைமை உருவாகும் வரையிலும் சட்டம் அதன்பாட்டில் இருக்கப்போகிறதா? அல்லது அதன் கடமையைப் புரியப்போகிறதா? என்பதே நிகழ்காலத்தின் கேள்வியாகும். சட்டம் நிகழ்காலத்தில் அதன் பொறுப்பைச் சரியாக நிறைவேற்றுமாயின் எதிர்காலம் நிம்மதியானதாகவும் சுபிட்சமானதாகவும் ஆபத்தற்றதாகவும் அமையும்.

சட்டமும் கடமையும்

ஒரு நிறுவன அமைப்புமுறையால் அந்நிறுவன ஆளுமை எல்லைக்குள் வாழும் அனைவரையும் ஒழுங்குபடுத்தும் விதிகள், நெறிமுறைகள் போன்றவற்றைக் குறிக்கும.; ஒரு குறிப்பிட்ட செயல் அல்லது செயல் தவிர்ப்பு குறித்த தண்டனை வழங்குகிற அதிகாரத்தை தன்னகத்தே கொண்டிருக்கும் தனித்தன்மை கொண்டதுதான் சட்டம்.

மனிதனை மனிதனாய் வாழ வைக்கவும் மற்றும் நிறுவனங்களின் முறைப்படுத்தப்பட்ட இயக்கத்திற்கும் சட்டம் தேவை. அனைவரும் சுதந்திரமாகவும் பாதுகாப்புடனும் நீதியுடனும், சமமாகவும், உரிமைகளோடும், அமைதியாகவும் வாழ்ந்திட சட்;டம் வழிவகை செய்கிறது.

குற்றம் விளைவித்தால்  அந்தக் குற்றத்திற்கு தண்டனை வழங்க இந்நாட்டில் சட்டம் இருக்கிறது. ஏனெனில் சட்டத்தின்முன் எல்லோரும் சமமானவர்கள். ஆனால் குற்றம்; செய்தார்கள், குற்றம் செய்யத் தூண்டினார்கள் என்று நீதியையும் நியாத்தையும் சட்டவரம்புகளையும் மதிக்கின்றவர்களால் சுட்டிக்காட்டப்படுபவர்கள் சட்டத்தினால் இதுவரை ஏன் தண்டிக்கப்படவில்லை என்பதே மர்மமாகவுள்ளது.

சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தி, குற்றமிழைத்தவர்களை அல்லது குற்றம் புரியத் தூண்டியவர்களை கைது செய்து தண்டனை வழங்க, சட்டத்தை நிறைவேற்றுக்கின்ற மன்றங்கள் இருந்தும் கூட, இத்தகையவர்கள் சுதந்தரிமாக உலாவுவது மனித உரிமைகளையும் சட்டத்தையும் மதிக்கின்றவர்களின் உள்ளங்களில் வேதனையை உருவாக்கியுள்ளது.

பர்மாவில் எவ்வாறு அந்நாட்டு இனவாதிகளினால் முஸ்லிம்கள் தொடர்ச்சியாக நெருக்கடிகளைச் சந்தித்துக்கொண்டு இருக்கிறார்களோ அதேநிலைமைதான் 2012 ஆண்டு தோற்றம் பெற்ற பொதுபலசேனாவினாலும் கடும்போக்கு பேரினவாத அமைப்புக்களினாலும் இந்நாட்டில் வாழுகின்ற முஸ்லிம்கள் தொடாச்சியாக நெருக்கடிகளைச் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள.அவர்களின் வெறுப்புணர்வுப் பேச்சுக்கள் மற்றும் செயற்பாடுகள் முஸ்லிம்களை உள ரீதியாகப் பாதிக்கச் செய்கிறது.

கடும்போக்காளர்களினால் தொடர்ச்சியா முன்வைக்கப்படுகின்ற வெறுப்புணர்வுச் செற்பாடுகள் ஆபத்துமிக்கதாக உருமாறாமல் இருப்பதற்கான பாதுகாப்பை சட்டம்தான் வழங்க வேண்டும். சட்டம் அதன் கடமையைச் சரியாக நிறைவேற்றும்போதுதான் நெருப்பாக எரியும் இத்தகைய வெறுப்புணர்வுகள் அணைக்கப்படும்.சட்டத்தின் மீதும் இந்த ஆட்சியின் மீதும் உள்ள நம்பிக்கையும் எதிர்பார்ப்பும் நீடிக்க வேண்டுமாயின் குற்றமிழைப்பவர்கள் சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்பட வேண்டியது அவசியமாகும். அதன் மூலமே இந்நாட்டில் வாழும் சகல இன மக்களும் நிமத்தியாக வாழ வழி பிறக்கும்.
வெறுப்புணர்வுத் தீயை சட்டம் அணைக்குமா? வெறுப்புணர்வுத் தீயை சட்டம் அணைக்குமா? Reviewed by Madawala News on 7/08/2016 07:02:00 PM Rating: 5