Kidny

Kidny

கல்வித்துறையிலும் மாற்றம் அவசியமா?


எம்.எம்.ஏ.ஸமட்
உலகம் மாற்றத்தை நோக்கி நகர்ந்துகொண்டிருக்கிறது. மாற்றம் என்றதொரு சொல்லே அமெரிக்காவின் ஜனாதிபதியாக பராக் ஒபாமாவை மாற்றியது. மாற்றங்கள் காலத்தினதும் சூழலினதும் தேவைக்கேற்ப மாற்றமடைவது அவசிமாகவுள்ளது. தற்போதை அரசாங்கம் பல்வேறு துறைகளில் மாற்றங்களைச் செய்து வருகிறது. அந்தவகையில் இலங்கையின் கல்வித்துறையும் மாற்றம் காண வேண்டி தேவை காணப்படுகிறது.

தற்போதைய பாடசாலைக் கல்வி முறைமையானது ஆசிரியர் மையக் கல்வி முறைமையிலிருந்து மாணவர் மையக் கல்வி முறைமைக்கு மாற்றப்பட்டுள்ளது. கற்றல். கற்பித்தல் செயற்பாடுகள் முழுக்க முழுக்க ஆசிரியர்களின் பங்களிப்புடனானது என்ற நிலையிலிருந்து , ஆசிரியர்களின் உதவியோடு மாணவர்கள் அவர்களாவே முயற்சி செய்து கற்றுக்கொள்ளுதல் என்றதொரு நிலை இந்த மாணவர் மையக் கற்றல் முறையின் மூலம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

மாற்றமடைந்து வரும் நவீன உலகின் கல்வித்திட்டங்களுக்கு ஏற்ப இலங்கையின் கல்வித்துறையிலும் காலத்திற்குக் காலம் மாற்றம் ஏற்படுத்தப்படுகிறது. பாடசாலைக் கலைத்;திட்டங்கங்களும் காலத்தின் கல்வி மேம்பாடு கருதி மாற்றத்திற்குள்ளாகிறது. ஆனால், இந்த மாற்றங்களின் இலக்குகள் வெற்றியடைந்துள்ளனவா? இதற்கான பொறிமுறைகள் உரியமுறையில் உரியவர்களினால் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றனவா? மாறி மாறி ஆட்சி செய்யும் அரசாங்கங்களினால்; கல்வித்துறையில் ஏற்படுத்தப்படுகின்ற மாற்றங்கள் முறையாக முன்னெடுக்கப்படுகின்றனவா? அதற்கான ஏதுவான வழிகாட்டல்கள் பின்பற்றப்படுகின்றனவா? அல்லது இக்கல்வித்துறை  நவீன சவால்களுக்கு முகம்கொடுக்கும் வகையில் மேலும் மாற்றப்பட வேண்டுமா என்பன தொடர்பில் கல்விப்புலம் ஆய்வை வேண்டிநிற்கிறது.

ஏனெனில், தற்போதைய பாடசாலைக் கல்வித்திட்டத்தில் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ள மாற்றங்கள் அதனால் முன்னெடுக்கப்பட்டுள்ள கற்றல், கற்பித்தல் முறைமைகள் எதிர்பார்த்த இலக்கை அடையவில்லை அல்லது வெற்றி அளிக்கவில்லை என்ற விமர்சனம் பொதுவாக முன்வைக்கப்படுகிறது.

ஆசிரயர்களின் உதவியோடு மாணவர்கள் செயற்பாட்டுப் பொறிமுறைகளுடன் கற்றல் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட வேண்டும். சுயகற்றலுக்கான தேடல்களில் முனைப்புக்காட்ட வேண்டும் என்பதை நோக்காகக் கொண்ட இந்த மாணவர் மையக் கற்றல் முறைமையானது ஆரம்பப் பாடசாலை மாணவர்களின் கற்றல் செயற்பாடுகளுடன் ஒப்பிட்டு நோக்குகையில், இம்முறைமை பெற்றார் மையக் கல்வி முறைமையாக மாற்றப்பட்டுள்ளதாக எனச்; சிந்திக்கச் செய்துள்ளது.

ஏனெனில், ஆரம்பப் பிரிவு மாணவர்களுக்கு வழங்கப்;படுகின்ற செயன்முறைக் கல்விச் செயற்பாடானது பெற்றோர்களுக்கு அழுத்தம் கொடுப்பதாகவே அமைந்துள்ளதைக் காண முடிகிறது. பெற்றோர்கள் தங்களது பிள்ளைகளின்  கல்விச் செயற்பாடுகளில் அக்கறைகொள்ள வேண்டும் என்பதை ஊக்குவிப்பதற்காக இச்செயற்பாடுகள் அமைந்தாலும், ஒரு செயன்முறைப் பயிற்சியுடன் தொடர்பான கல்வி நடவடிக்கைக்காக பிள்ளைகளினால் பெற்றோர்கள் வலிந்து செயற்படச் செய்யப்படுகிறார்கள். அச்செயன்முறைப் பயிற்சிக்காக அவர்கள் பெற்றோர்களிலேயே தங்கியிருக்கிறார்கள்.

பாடசாலைக் கல்வி முறைமை இவ்வாறு உள்ள நிலையில், பரீட்சை முறைமையும் ஞாபக சக்திக்கு மாத்திரம் முன்னுரிமை வழங்குவதாகவே காலம் காலமாக இருந்து வருகிறது. இலங்கையில் இலவசக் கல்வி முறை அறிமுகப்படுத்தப்;பட்டது முதல் இப்பரீட்சை முறைமைகளே பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது. இப்பரீட்சை முறைமைகள் பலருக்கு எதிர்காலத்தை இல்லாமல் செய்வதாகவும் அமைகிறது.

இருப்பினும், இலவச வகுப்பறைக் கல்வி வாய்ப்பானது எழுத்தறிவு கொண்டோரின் எண்ணிக்கையை இலங்கையில் அதிகரித்துள்ளது. தற்போதைய இலங்கையின் எழுத்தறிவு வீதம் 98 வீதமாகவுள்ளது என்பதும் இது தெற்காசிய நாடுகள் அனைத்தை விடவும் அதிக வீதத்தைக் கொண்டது என்பதும் இலங்கை மக்களாகிய எம்மைப் பெறுமையடையச் செய்கிறது. இருந்தபோதிலும், நமது கல்வி முறைமையிலும் பரீட்சை முறைமையிலும் மேலும் மாற்றம் செய்யப்பட வேண்டிய தேவையுள்ளது என்பது உணரப்படுவதோடு அதற்கான நடவடிக்கைகளும் முன்னெடுக்கப்படுவது அவசியம் என்பதும் வலியுறுத்தப்படுகிறது

மாணவர்களும் தேசிய பரீட்சைகளும்

ஒரு மொழி, இரு மொழி மும்மொழிப் பாடசாலைகளென மொழி அடிப்படையில் வகுக்கப்பட்டுள்ள சிங்கள, தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் பாடசாலைகள் என மொத்தமாக ஏறக்குறைய பத்தாயிரம்  அரச மற்றும் அரச சார்ப்புடைய பாடசாலைகள் இயங்குகின்றன. இவற்றில் அண்ணளவாக நான்கு மில்லியன் மாணவர்கள் கல்வி கற்பதுடன் கிட்டதட்ட 2,30,000 ஆசிரியர்கள் கற்பித்தல் பணியில் ஈடுபடுகின்றனர்.  இவற்றுடன் சர்வதேச பாடசாலைகளும் அரச அங்கீகாரத்துடன் செயற்படுகின்றன.

ஒவ்வொரு வருடமும் ஏறக்குறைய மூன்று இலட்சம் மாணவர்கள் நாடு பூராகவுமுள்ள அரச பாடசாலைகளில் தரம் ஒன்றுக்கு ; அனுமதிக்கப்படுகின்றனர். அவ்வாறு அனுமதிக்கப்படுகின்ற மாணவர்கள் அவர்களின் 10 அல்லது 12 வருட கால பாடசாலைக் கல்வி நடவடிக்கையின்போது ஐந்தாம் தரப் புலமைப் பரிசில் பரீட்சை, க.பொ.த சாதாரண தரப் பரீட்சை, உயர்தரப் பரீட்சை ஆகிய மூன்று தேசிய பரீட்சைகளுக்குத் தோற்றும் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கின்றது. இருப்பினும், இம்மூன்று பரீட்சைகளுக்கும் தோற்றும் வாய்ப்பு தரம் ஒன்றில் சேருகின்ற 100 வீத மாணவர்களுக்கும் கிடைப்பதில்லை. அவ்வாறு இம்மூன்று பரீட்சைகளுக்கும் தோற்றும் மாணவர்கள் அனைவரும் இம்பரீட்சைகளில் சித்தியடைவதுமில்லை.

பரீட்;சைத் திணைக்களத்தின் தகவல்களின் பிரகாரம் கடந்த 2015ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஐந்தாம் தரப் புலமைப் பரிசில் பரீட்சைக்குத் தோற்றிய 333,672 பரீட்சார்த்திகளில் 2,36,398 மாணவர்கள் 70 புள்ளிகளைக் பெற்றிருந்தனர். இவர்களில் 54,690 பரீட்சார்த்திகள் 70க்கும் அதிகமான புள்ளிகளை இரு பரீட்சைத்தாள்களுக்குமாகப் பெற்றிருந்தனர்.

இருப்பினும், ஓன்பது மாகாணங்களிலிருந்தும் இப்பரீட்சைக்குத் தோற்றிய மாணவர்களில் தகைமை பெற்ற மாணவர்களின் எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிடுகைளில், வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களிலிருந்து தோற்றி இப்பரீட்சையில் சித்தித் தகைமை பெற்ற மாணவர்களின் எண்ணிக்iயானது மாகாண மட்ட அடிப்படையில் நோக்குகின்றபோது 8வது மற்றும் 9வது இடங்களில் முறையே கிழக்கு மற்றும் வடக்கு மாகாணங்கள் காணப்படுகின்றன.

கிழக்கு மாகாணத்தில் 16,648 மாணவர்களும் வடக்கு மாகாணத்தில் 12,999 மாணவர்களும் சித்திக்கான புள்ளிளைப் இப்பரீட்சையில் பெற்றிருந்தனர். இது வடக்கு கிழக்கு மாகாணத்திலிருந்து இப்பரீட்சைக்குத் தோற்றிய மாணவர்களின் பரீட்சை அடைவு மட்டப் பின்னடைவைப் புடம்போடுகின்றன.

இவ்வாறான நிலையில், புலமைப் பரிசில் பரீட்சையில் தகைமை பெறும் மாணவர்களில்; 30 ஆயிரம் மாணவர்களே புலமைப் பரீசில்களுக்கு உரித்தாகுகின்றனர். அவர்களில் 15 ஆயிரம் பேர் மாத்திரமே புலமைப் பரீசில் கொடுப்பனவு வழங்குவதற்கு தெரிவுசெய்யப்படுகின்றனர் என்பது இங்கு சுட்டிக்காட்டத்தக்கது. கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை நடந்து முடிந்த ஐந்தாம் தரப் புலமைப் பரிசில் பரீட்சைக்கு வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்கள் உட்பட சகல மாகாணங்களும் அடங்கலாக 350,701 மாணவர்கள்; தோற்றியிருந்தமை கவனிக்கத்தக்கது.

இந்தப் பரீட்சையில் த​ங்களது பிள்ளை தகைமை பெற வேண்டும் என்பதற்காக பெற்றோர்கள் அதிக சிரத்தை கொள்வதை கடந்த பல வருடங்களாக அவதானிக்க முடிகிறது. இப்பரீட்சையில் தகைமை பெறத் தவறுவது பிள்ளையின் எதிர்காலமே சிதைந்துபோகும் என்ற மனப்பாங்கில் மன அழுத்தங்களுக்குள்ளாகி பிள்ளைகளையும் மன அழுத்தங்களுக்கு  உட்படுத்தும்  பெற்றோர்களின்  செயற்பாடுகள் இப்பரீட்சைத்திட்ட முறைமையில் மாற்றம் ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும் என்ற விமர்சனங்களை கடந்த பல வருடங்கலாக பல தரப்புக்களிலுமிருந்து எழுப்புவதற்கு வழிகோலியுள்ளன.

இப்பரீட்சையில் தமது பிள்ளையை சித்தியடையச் செய்ய வேண்டும் என்ற பெற்றோர்களின் அக்கறை வேட்கையைப் பயன்படுத்தி, கல்வி வியாபாரம் செய்வோர் தங்களது வியாபாரத்தைக் கற்சிதமாகப் புரிகின்றனர். இரவு பகலாக இப்பரீட்சைக்கான மேலதிக வகுப்புக்கள் காலாகாலமாக நடைபெற்று வருகின்றன. இந்நிலையில் இப்பரீட்சையின் வெற்றி தோல்வியினால் ஏற்படுகின்ற உள மாற்றங்கள், கவலைகள,; வேதனைகள் என்பவை உளவியல், சமூக, பொருளாதாரப் பிரச்சிகைளையும் தோற்றுவிக்கின்றன.

இவ்வாறே, ஒவ்வொரு வருடமும் கல்விப் பொதுத்தராதர சாதாரணதரப் பரீட்சைக்கு பாடசாலை மற்றும் தனிப்பட்ட பரீட்சார்த்திகளாக ஏறக்குறைய 4,50,000 மாணவர்கள் தோற்றுகின்றனர். இவர்களில் அண்ணளவாக 50 வீதத்திற்கும் 60 வீதத்திற்குமிடைப்பட்டவர்களே உயர்தரம் கற்பதற்கு தகுதி பெறுகின்றனர். சித்தியடையத் தவறுவர்களில் 50 வீதமானோர் கணிதம் மற்றும் தாய் மொழிப் பாடங்களில் சித்தியடைவதில்லை. ஆக, ஏறக்குறைய 40 வீதமானவர்கள் உயர்தரக் கல்வியை தொடர முடியாது கைசேதப்படும் நிலை காணப்படுகிறது. இவர்கள் எதிர்கால வாழ்வின் இலக்கை அடைந்துகொள்வதற்காக  முறைசாராக் கல்வியினூடாக பல பாடநெறிகள் திட்டமிடப்பட்டு முறைசாராக் கல்வி நிறுவனங்களில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டாலும் அவை எந்தளவுக்கு வெற்றியளித்துள்ளன என்பது கேள்விக்குறியதாகவுள்ளது. சாதாரண பரீட்சையில் உரிய பெறுபேறுகளைப் பெற்றுக்கொள்ளதாவர்கள் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்க முடியாதவர்களாக உள்ளதையும் மாணவ சமூக மட்டத்தில் அவதானிக்க முடிகிறது.

அதேபோல், ஒவ்வொரு வருடமும் கல்விப் பொதுத்தராதார உயர்தரப் பரீட்சைக்குச் சராசரியாக 2,50,000 மாணவர்கள் தோற்றுகின்றனர். இவர்களில் ஏறக்குறைய 150,000 மாணவர்கள் பல்கலைக்கழக அனுமதிக்கு தகைமை பெறுகின்றபோதிலும் பல்கலைக்கழகங்களில் காணப்படும் மனித வள மற்றும் பௌதீக வளப் பற்றாக்குறையின் நிமித்தம் ஏறக்குறைய 22,000 முதல் 25,000 வரையிலான மாணவர்களே இலங்கையிலுள்ள 17 தேசிய பல்கலைக்கழகங்களிலுமுள்ள கற்கை நெறிகளுக்காக ஒவ்வொரு வருடமும் உள்ளவாங்கப்படுகின்றனர். அண்ணளவாக ஒரு இலட்சம் மாணவர்கள் இப்பரீட்சையில் சித்தியடையத் தவறுவதுடன் ஒரு இலட்சத்திற்கு மேற்பட்டோர் பல்கலைக்கழக அனுமதியைப் பெறுவதற்குத் தமைமை இருந்தும் அவர்களால் தேசிய பல்கலைக்கழகங்களில் அனுமதிபெற முடியாதுள்ளது. இவர்களில் சிலர் தனியார் பல்கலைக்கழகங்களில் இணைந்து பட்டப்படிப்பை தொடர்ந்தாலும் பலரினால் அதற்கான வாய்ப்பு வசதிகள் இன்றி எதிர்கால வாழ்வின் இலக்கை அடைந்துகொள்ள முடியாதவர்களாக உள்ளதை சமூக மட்டத்தில் உற்றுநோக்கக் கூடியதாகவுள்ளது.

இதனால்தான், தற்போதைய பாடத்திட்டமும் பரீட்சை முறையும் மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டும். இவை மிகக் கொடியவை. இப்பரீட்சையில் சித்தியடைத் தவறுகின்றவர்கள் அவர்களது எதிர்காலம் இலக்குகளின்றி பயணிக்;கிறது என்ற குற்றச்சாட்டுகளும் கடந்த காலங்களில் முன்வைக்கப்பட்டமையை சுட்டிக்காட்டுவது பொறுத்தமாகும்.

கல்வித்துறைக்கான மாற்றமும் இலக்கும்

கடந்த ஆட்சிக்காலத்தில் கல்வித்துறையில் அரசியல் நலன்கள் அல்லது வேறு தேவைகள் கருதி சிற்சில மாற்றங்கள் ஏற்படுத்தப்பட்ட போதிலும் அம்மாற்றங்கள் நவீன கல்வி உலகின் சவால்களுக்கு ஏற்றதாக வடிவமைக்கப்படவில்லை என்ற கருத்துக்கள் கல்விப் புலத்தில் முன்வைக்கப்பட்டன.

காலத்திற்குக் காலம் அரசாங்கங்கள் மாறுகின்றபோது கல்விக் கொள்கைகளும் மாற்றமடைகின்றமை சமநிலையற்ற தன்மையை கல்விப் புலத்தில் ஏற்படுத்துவதோடு அவற்றின் தாக்கத்தை வளரும் கல்விச் சமூகம் எதிர்நோக்க வேண்டியும் ஏற்படுகிறது. குறிப்பாக காலத்திற்குக் காலம் மாற்றப்படுகின்ற பாடசாலைக் கல்வித்திட்டச் செயற்பாடுகள் பாடசாலை மாணவர்களிடையே பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதை குறிப்பிடலாம். 1988ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் ஏற்படுத்தப்பட்டிருந்த  க.பொ.த சாதாரண பரீட்சைக்கான ஆறு பாடத்திட்டத்தினால் பல மாணவர்கள் பாதிக்கபபட்டமையை இங்கு சுட்டிக்காட்டுவது பொறுத்தமாகும்.

இவ்வாறு பாடசாலைக் கல்வி வாழ்;க்கையில் மாணவர்கள் பெறுகின்ற பரீட்சை பெறுபேறுகள், அவற்றினால் ஏற்படுகின்ற தோல்விகள் அவர்களது எதிர்காலத்தை சூனியமாக்காது வளமுள்ளதாக்குவதற்கான சிறந்த வழிகாட்டல்களும் உளவளத்துணையும் வழங்கப்படுவது அவசியமாவதோடு, பாடத்திட்டங்களிலும் பரீட்சை முறைமைகளிலும்; மாற்றங்கள் ஏற்படுத்துவதும் இன்றியமையாதது.

சிறந்த கல்வியினூடாக சிறந்த சமுதாயத்தை உருவாக்குதல் என்ற இலக்குடன் பாடசாலைக் கல்வி நடவடிக்கைகள் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன. இருப்பினும், இக்கல்வி நடவடிக்கைககள் சமகாலத்தில் மாற்றத்தை வேண்டி நிற்கிறது.

மாணவர்கள் மற்றும் பெற்றோர்களுக்கு அழுத்தமாக அமையாத, வேண்டத்தகாத எதிர்பார்ப்புக்களை ஏற்படுத்தாத காலத்திற்குக் காலம் ஏற்படும் அரசாங்கங்களின் தேவைகளுக்குட்படாத கல்விக் கொள்கையும், கல்வித்திட்டமும் பரீட்சை முறைமைகளும் ஏற்படுத்தப்படுவது இன்றியமையாததாகவுள்ளது.

எதிர்கால சவால்களுக்கு முகங்கொடுக்கக்கூடிய வகையில் கல்வித்துறை மாற்றமடைய வேண்டும். இந்த மாற்றத்திற்கான முன்நகர்வுகளை தற்போதைய அரசாங்கம் முன்னெடுத்துள்ளமை கல்விப்புலத்தில் ஓரளவு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. சகல மாணவர்களுக்கும்; 13 வருட பாடசாலைக் கல்வியைக் தொடரும் சந்தர்ப்பம் கட்டாயம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்கவின் கல்வித்துறை மாற்றத்திற்கு ஏற்ப  பாடசாலைக் கல்வியைத் தொடரும் சகல மாணவர்களும் 13 வருட கால பாடசாலைக் கல்வி வாழ்க்கை முடிந்தவுடன் அவர்களின் எதிர்கால வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்கும் கல்வித்துறையைத் தெரிவு செய்யவதற்கான வழிகாட்டலும் சந்தர்ப்பமும் வழங்கப்படுவது இன்றியமையாதது.

ஏனெனில், தற்போதுள்ள கல்வித்துறையின் குறைபாடுகள் மாணவர்கள் அவர்களது எதிர்காலத்தை தீர்மானிக்க முடியாத நிலைகளை உருவாக்கி இருப்பதாக கல்வி நிபுணத்துவவாளர்களினால் கூறப்பட்டு வருகின்ற நிலையில், கல்வித்துறை மாற்றம் காணுவதுடன் அம்மாற்றத்தினூடாக ஏற்படுத்தப்படும் சந்தர்ப்பங்கள் மாணவர்கள் என்ற எதிர்கால சந்ததியினர் அவர்களின் வளமான எதிர்கால இலக்கை அடைந்துகொள்ளக் கூடிய வழியை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்பதே வளமான கல்விப்புலத்தின் எதிர்பார்ப்பாகவுள்ளது

 
கல்வித்துறையிலும் மாற்றம் அவசியமா? கல்வித்துறையிலும் மாற்றம் அவசியமா? Reviewed by Madawala News on 8/25/2016 02:12:00 PM Rating: 5