Free Space

சமூக எதிர்பார்ப்பை ஆசிரியத்துவம் நிறைவேற்றுமா?





சமூகத்தின் ஒவ்வொரு தனிநபரும் ஏதோவொரு துறைசார்ந்தவர்களாகவே  இருப்பர். சமூகத்தின் ஏனையவர்கள் அத்துறைசார்ந்தோரிடமிருந்து எதிர்பார்ப்புக்களையும் தேவைகளையும் வேண்டிநிற்பர். இவ்வாறு சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புக்களையும் தேவைகளையும் நிறைவேற்றி வைக்கக்கூடிய துறைசார்ந்தவர்கள் சமூகத்தினாலும், சேத்தினாலும், உலகளாவிய ரீதியிலும் கௌரவத்துக்குரியவர்களாகக் கருதப்பட்டு போற்றப்படுகிறார்கள். அவ்வாறு போற்றப்படுகின்றவர்களில் ஆசிரியத்துவ ஆசிரியர்களும் அடங்குகின்றனர். இவ்வாறு கௌரவத்துக்குரிய ஆசிரியர்களைப் பாராட்டும்; தினமாக உலக ஆசிரியர் தினம் கொண்டாடப்படுகிறது.

ஆசிரியர் சமூகத்தின் நற்பணினை ஊக்கப்படுத்தவும,; உதவி வழங்கவும், எதிர்கால சந்ததியினரின் கல்வித் தேவையினை ஆசிரியர்களினூடாகப் பெற்றுக் கொடுப்பதற்கும், விருத்தி செய்வதற்குமாக  உலக ஆசிரியர் தினமானது 1994ஆம் ஆண்டு முதல் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கல்வி, அறிவியல் மற்றும் கலாசார நிறுவனமான யுனெஸ்கோ அமைப்பினால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு குறைந்த பட்சம் 100 நாடுகளில் இத்தினம் அனுஷ்டிக்கப்பட்டு வருகின்றது.

சர்வதேச தொழிலாளர் ஸ்தாபனம், யு.என்.டி.பி, யுனிசெப் மற்றும் சர்வதேச கல்வி அமைப்பு என்பவற்றின் பங்களிப்புடன் யுனெஸ்கோ அமைப்பு ஒவ்வொரு வருடமும் ஒக்டோபர் மாதம் 5ஆம் திகதி இத்தினத்தை அனுஷ்டித்து வருகின்றபோதிலும், இத்தினமானது வௌ;வேறு நாடுகளில்  வௌ;வேறு மாதங்களில் கொண்டாடப்படுகிறது. நமது அண்டை நாடான இந்தியாவில் செப்டம்பர் ஐந்தாம் திகதியும் இலங்கையில் ஒக்டோப் 5ஆம் திகதியும் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. அந்தவகையில் புதன்கிழமையான நேற்று ஒரு சில பாடசாலைகளில் கொண்டாடப்பட்டும்; 6ஆம் திகதியான இன்றும் இத்தினம் பல்வேறு வைபவங்களோடு அனுஷ்டிக்கப்படுகிறது.. கல்வித்துறையின் வளர்ச்சிக்காக ஆசிரியர்களினால் வழங்கப்படும் பங்களிப்புக்காகவே இத்தனை பராட்டுக்களும் அவர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது

கல்வியும் ஆசிரியத்துவமும்
பிள்ளைகளில் காணப்படும் ஆற்றல்களை வழிப்படுத்துவது அல்லது வளர்க்கும் செயற்பாடு கல்வி எனப்படுகிறது. கல்வி என்னும் சொல்லிருந்து அதன் பொருள் பிள்ளைகளை வழிப்படுத்தும் கலை எனக் கொள்ளப்படுகிறது, இவ்வாறு கல்விக்கு பல வரைவிலக்கணங்களை வழங்கினாலும் கல்விச் செயற்பாட்டில் இரு முனைகள் காணப்படுகின்றன. ஒரு முனையில் கற்போனாகிய மாணவரும்  மறுமுனையில் கற்பிப்பவரான ஆசிரியரும் இருக்கின்றார்கள்.
 
கல்விச் செயற்பாட்டின் இரு முனைகளும் விழுமியங்களைக் கடைபிடித்து ஆரோக்கியமாக செயற்படுகின்றபோதுதான் கல்வியில் எதிர்பார்க்கப்படுகின்ற இலக்குகள் வெற்றிகரமாக அடையப்படுவதோடு விழுமியங்களை மதிக்கின்ற  சமூகமொன்றையும் தோற்றுவிக்கும்.

இவ்வாரோக்கியமான சமூக உருவாகத்தின் கதாநாயகர்களாக இருப்பவர்கள் ஆசிரியத்துவ நல்லாசிரியர்களாவர். கல்வியின் இலக்குகளைத் தொடுவதற்கும,; பரீட்சைகளில் சிறந்த அடைவு மட்டங்களை மாணவர்கள்  பெறுவதற்கும், அதனால் பாடசாலை கீர்த்தி பெறுவதற்கும் கற்பிப்போராகிய ஆசிரியர்கள் எந்தளவுக்கு முக்கியத்துவம் வகிக்கிறார்களோ, அந்தளவுக்கு சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றி வைக்கும் பொறுப்பைச் சுமந்தவர்களாகவும் ஆசிரியர்கள் உள்ளனர்.  

ஒரு மனிதன் அவனது வாழ்நாளில் பெறுக்கின்ற பதவியிலும் பொறுப்பிலும் ஆசிரியர் பதவியும் அதன் பணியும் அமானிதங்கள் நிறைந்தவை. அமானிதமிக்க  பணியினைச் சுமந்தவர்களின் செயற்பாடுகளும் மனப்பாங்குகளும் மற்றவர்களுக்கு வழிகாட்டல்களாக அமையப்பெறுவதும் முக்கியமானதாகும்.

அம்முக்கியமான பொறுப்பைச் சுமந்த ஆசிரியர்கள் சமூகத்தில் மாற்றத்தைத் தோற்றுவிக்கவும,; அதற்கான வழிகாட்டல்களை வழங்கவும், நல்ல சமூகப் பிரஜைகளை உருவாக்கவும் வகிபங்காற்றுவது சமகாலத்தின் அதி முக்கிய தேவையாகவுள்ளது. சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்பாகவுமுள்ளது. ஆசிரிய சமூகத்தின் பணி ஆரோக்கியமாகவும் நல்ல மனப்பாங்குகளுடனும் முன்னெடுக்கப்படுகின்றபோதுதான் ஆசிரியத்துவமும் ஆசிரியர் பணியும் அழகும் ஆரோக்கியமும் பெறுவதுடன் அர்த்தமுள்ளதாகவும் கௌரத்துக்குரியதாகவும் விளங்கும்.

ஆசிரியர்களும்;; மனப்பாங்கு மாற்றமும்

கல்வியின் முனைகளாக இருக்கின்ற மாணவர்கள் கற்பவர்களாக, வழிநடத்தப்பட வேண்டியவர்களாக கருதப்படுகின்றவேளை, ஆசிரியர்கள் என்போர் அரும்பணியொன்றின் கர்த்தாக்களாக சமூகத்தில் கணிக்கப்படுகிறார்கள். ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கல்விக்கான அமைப்பான யுனஸ்கோவின் சாசனத்தில் ஆசிரியர் என்ற சொல்லுக்கு பாடசாலையில் மாணவ, மாணவியரின் கல்வி தொடர்பான பொறுப்பினைத் தாங்குபவர் என்று பொருள் வழங்கப்பட்டுள்ளது.  

சமூகத்தில் உள்ள எல்லாப் பதவிகளை விடவும் ஆசிரியர் பதவி என்பது போற்றத்தக்கது. ஏனெனில், சமூகத்திலுள்ள ஒவ்வொரு வரும் ஏதோ ஒரு பதவி வகிப்பதற்கு ஆசிரிய சமூகத்தின் வகிபங்கு இன்றியமையாதது.

இவ்வாறான வகிபங்கைக் கொண்ட ஆசிரியர் பதவி என்பது ஒரு தொழில் அல்ல, மாறாக ஒரு புனிதமான பணி என்றதொரு மனப்;பாங்கு ஆசிரியர் மத்தியில் ஏற்படும்போதுதான் அப்பணியின் முழுமையான அடைவுகளை அடைந்துகொள்ள முடியும். ஆனால், அவ்வாறான மனப்பாங்கு சமகால எத்தனை ஆசிரியர்களிடத்தில் காணப்படுகிறது என்பது கேள்விக்குட்படுத்தப்பட வேண்டியது

ஆசிரிய பணி என்பது புனிதமான பணி என்ற மனப்பாங்கு மாறி பணத்தை சம்பாதிக்கும் ஒரு தொழில் என்ற மனப்பாங்கிற்கு சில ஆசிரியர்கள் தங்களை மாற்றிக்கொள்வதையும,; மாறிக்கொள்வதையும் சமகாலத்தில் காணக் கூடியதாகவுள்ளது. இதனால் கௌரவிக்கப்பட வேண்டிய ஆசிரியர்கள் அவகௌரவத்திற்கு உள்ளாகவேண்டியதொரு சூழ்நிலை உருவாகிறது. இது ஆசிரியத்துவத்துக்கு தலைக்குனிவை தோற்றுவித்து விடுகிறது..

வெள்ளையாடையணிந்து கையில் பிரம்புடன் சுற்றி வந்து பல சமுதாய நற்பிரஜைகளை உருவாக்கிய அக்கால நல்லாசிரியர்கள் இன்றும் நல்லிதயங்களினால் நினைவு கூறப்படுகிறார்கள், நன்றி உணர்வுடன் பாராட்டப்படுகிறார்கள். அக்கால ஆசிரியர்கள் நினைவு கூறப்படுவது போன்று இக்கால ஆசிரியர்கள் நினைவு கூறப்படுகிறார்களா என்றால் அதற்கு கல்விச் சமூகம்தான் பதில் சொல்ல வேண்டும்.

இலங்கையின் கல்வித்துறையை மேம்படுத்தும்  பொருட்டு ஆட்சிக்கு வருகின்ற அரசாங்கங்களினால் ஆசிரியர்கள் நியமிக்கப்படுகின்றார்கள.;  ஆசிரியர்களுக்கு பல சலுகைகளும் வழங்கப்படுகின்றன. நாட்டிலுள்ள ஏறக்குறையை 10 ஆயிரம் பாடசாலைகளில் நியமிக்கப்பட்டுள்ள 240,000 ஆசிரியர்களுக்கு பல வசதிகளும் விடுமுறைகளும் வழங்கப்பட்டுள்ளன. அந்தவகையில், சமயோசித விடுமுறை, சுகவீன விடுமுறை, பிரசவ லீவு, ஓய்வு விடுமுறை, விஷேட விடுமுறை, விபத்து விடுமுறை, கடமை விடுமுறை, படிப்பு விடுமுறை, பல்கலைக்கழகத்திற்கான விடுமுறை, கல்விப் பட்டப்பின் படிப்பு விடுமுறை, இலங்கைக்கு வெளியே விடுமுறை, குறுகிய விடுமுறை, அரைநாள் விடுமுறை, பரீட்சை விடுமுறை, முஸ்லிம் ஆசிரியைகளுக்கு 'இத்தா' விடுமுறை,  ஆசிரியர் உதவியாளர் விடுமுறை, பெற்றுக்கொள்ளாத விடுமுறைக்கான சலுகைகள் என பல விடுமுறைகளும் சலுகைகளும் ஆரசியர் நியமனம் பெறுவோருக்கு வரப்பிரசாதமாக அமைகிறது.

இவ்வரப்பிரசாதங்களைப் பெற்றுள்ள ஆசிரியர்கள் தங்களது பணியின் கௌரவத்தை மதித்து அவற்றை நிறைவேற்றும் மனப்பாங்குடன்  செயற்படுவதற்கு முன்வரும்போதுதான் ஆசிரியர்களிடமிருந்து மாணவர்களும் அவர்களின் பெற்றோர்களும் எதிர்பார்க்கும் அடைவுகளை அடைந்துகொள்வார்கள்.

ஆசிரியர்களும் பெற்றோரும்

ஒவ்வொரு பெற்றோரும் தாம் எத்தகைய தொழில் புரிந்தாலும் தனது பிள்ளை கல்வி கற்று சமூகத்தில் உயர் பதவி வகிக்க  வேண்டும் என்ற எதிர்பார்புடன்தான் வாழ்நாட்களை நகர்த்திக் கொணடிருக்கிறார்கள். ஒரு பிள்ளையை தரம் ஒன்றில் அனுமதிப்பது முதல் அப்பிள்ளையின் பாடசாலைக் கல்வி வாழ்க்கை நிறைவுறும் வரையான காலம் வரை ஒவ்வொரு பெற்றோரும் அப்பாடசாலையிலும் அப்பாடசாலை ஆசிரியர்களிலும் முழு நம்பிக்கை வைக்கின்றனர். பல எதிர்பார்ப்புக்களுடன் பிள்ளைகளை ஒப்படைக்கின்றனர்.

பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்திற்காக பாடசாலைகளை, ஆசிரியர்களை நம்பி ஒப்படைக்கும் பெற்றோர் பிள்ளைகளுக்காக இரவு பகல் என்று பாராது உழைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால், இத்தகைய பெற்றோர்களின் நம்பிக்கை எத்தனை ஆசிரியர்களினால் காப்பாற்றப்படுகிறது என்ற கேள்வி தற்போது ஆசிரியர்களினால் சமூக மாற்றத்தை எதிர்பார்த்திருக்கின்றவர்கள் மத்தியில் எழுகிறது.

தங்களுக்;கு வழங்கப்படும் நேர அட்டவணைக்கு ஏற்ப எத்தனை ஆசிரியர்கள் குறித்த தவணைக்குள் தங்களால் நிறைவு செய்யப்பட வேண்டிய பாட அலகுகளை பாடசாலைவேளையில் நிறைவு செய்கிறார்கள்? பாடசாலை நேர காலத்திற்குள் நிறைவு செய்யப்பட வேண்டிய பாட அலகுகள் தனியார் கல்வி நிறுவனங்களில் மேலதி வகுப்புக்களில் நிறைவு செய்யப்படுவதாக கூறப்படுவதையும் கவனத்திற்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

இருப்பினும், அக்கால ஆசிரியர்களுக்கு கற்பித்தல் பணி மாத்திரமே பொறுப்பாக இருந்தது. ஆனால் இக்கால பாடசாலை ஆசிரியர்கள் பலர் லிகிதர் பணியையும் புரிய வேண்டிய கட்டாய சூழலுக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளார்கள். பொருளாதார நெருக்கடிக்களுக்கும் ஆளாகிறார்கள். அவர்கள் மீது அதிகாரிகளினால் அதிகளவிலான ஆவணச் சுமை சுமத்தப்பகிறது. இருப்பினும் இவற்றிக்கு மேலாக தங்களது பொறுப்பை தியாபத்தோடு புரிய வேண்டிய நிலையிலிருந்து ஆசியர்கள் விலகியவர்களாக மாறதிருப்பது அப்புனித பணிக்கு வழங்கும் கௌரவமாக அமையும் என்பது சமூக ஆர்வலர்களின் கருத்தாகவுள்ளது

அத்தோடு;, மாணவர்கள் நலன்களிலும், பாட அலகுகளை நிறைவு செய்வதிலும் தங்களுக்குரிய பொறுப்பையும் ஆசிரியர்கள் புரியக் கூடியவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்ற வேண்டுதல்களையும் மறுக்க முடியாது.

பிள்ளைகளை மேலதிக வகுப்புக்களுக்கு அனுப்புவதால் பெற்றோர்களின்  பொருளாதார சுமை மேலும் அதிகரிக்கிறது. ஏனெனில் ஒவ்வொரு மாணவரும் மேலதிக வகுப்புக்களுக்கு பணம் செலுத்தியே செல்ல வேண்டியுள்ளது. மேலதிக வகுப்புக்கள் கல்வியை பண மையப்படுத்தியுள்ளது பணத்திற்கு மட்டும் முக்கியத்துவம் வழங்கி கல்வியை ஒரு வியாபாரமாக கருதி போதிக்கும் ஆசிரியர்கள் சமகாலத்தில் அதிகரித்திருப்பது மாத்திரமின்றி, மாணவர்கள் மத்தியில் ஆசிரியத்துவத்துக்கான கௌரவமும் இழந்து வருவதையும் காண முடிகிறது.

அரச சேவையில் அதிகம் பேசப்படும் ஒரு சேவையாக ஆசிரியர் மற்றும் அதிபர் சேவை காணப்படுகிறது. ஆசிரியர்களும் அரச ஊழியர்கள் என்ற வரையறைக்குள் அடங்குவதால் அவர்களுக்கும் காலத்திற்குக் காலம் நியமனங்களும் இடமாற்றங்களும் வழங்கப்படுகிறது ஆசிரியர் நியமனங்களும் இடமாற்றச் செயற்பாடுகளும் காலத்திற்குக் காலம் பேசுபொருளாக மாறுவதுடன் போரட்டங்களையும் பகிஷ்கரிப்புக்களையும் தோற்றுவித்திருக்கிறது. குறிப்பாக இந்த நிலையினை அண்மைக்காலமாக கிழக்கு மாகாணத்திலேயே அதிகம் காண முடிவதையும் சுட்டிக்காட்டுவது பொறுத்தமாகும்.

ஆசிரியர் மனப்பாங்கும் நியமனங்களும்

ஒவ்வொரு வருடமும் கல்வியியற் கல்லூரிகளிலிருந்து ஆயிரியர் முன்பயிற்சி டிப்ளோமா கற்கை நெறியினை நிறைவு செய்து வெளியேறுகின்றவர்களுக்கு ஆசிரியர் நியமனம் வழங்கப்படுகின்றபோது, கடந்த 4ஆம் திகதி 3225 பேருக்கு ஆசிரியர் நியமனம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. இந்நியமனம் பெற்ற பலர் அந்நியமன நிலையங்கள் தொடர்பில் திருபத்தியற்ற நிலையில் உள்ளனர் என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுவது அவசியமாகும்.

கல்வியிற் கல்லூரி டிப்ளோமாதாரிகளுக்குகான ஆசிரயர் நியமனம் மாத்திரமின்றி, பட்டதாரி ஆசிரியர்களும் தேவைக்கேற்ப பரீட்சை மற்றும் நேர்முகத் தேர்வினூடாக ஆசிரியர்களாக நியமிக்கப்படுகின்றனர். ஆனால், அதில் பலர் நியமிக்கப்படும் பாடசாலைகளில் கற்பித்தல் பணியில் ஈடுபடுவதற்கான மனப்பாங்கை ஏற்படுத்திக் கொள்ளாமால் உள்ளனர்.

அதேபோன்று, பல வருடங்கள் ஒரே பாடசாலையில் ஆசிரியராக, அதிபராக பதவி வகிப்போருக்கு இடமாற்றம் வருகின்றபோது அவர்களிடத்திலும் இடமாற்றம் வழங்கப்படுகின்ற பாடசாலைக்குச் சென்று பாடசாலையை நிர்வகிக்கின்ற மனப்பாங்கு ஏற்படுவதாகவில்லை. தான் பிறந்த ஊரிலுள்ள பாடசாலையில் கல்வி கற்று, அதே பாடசாலையில் ஆசிரியர் நியமனத்தைப் பெற்று, அந்த பாடசாலையிலிருந்தே ஓய்வு பெறும் மன நிலையில்தான் பல ஆசிரியர்கள் மற்றும் அதிபர்கள் தற்போதும் உள்ளமை சுட்டிக்காட்டப்பட வேண்டிதாகும்.

இந்நாட்டிலுள்ள 25 மாவட்டங்களில் சில மாவட்டங்கள் கல்வியில் பின்தங்கிய மாவட்டங்களாக நிர்ணைக்கப்பட்டுள்ளன. அம்மாவட்டங்களில் உள்ள பாடசாலைகள் பல கஷ்டப் பிரதேச பாடசாலைகள் என்றும் அதிகஷ்டப்  பிரதேச பாடசாலைகள் என்றும் வகுக்கப்பட்டுள்ளன. இப்பாடசாலைகளில்; கல்வி பயிலும் மாணவர்களுக்கும் போதிப்பதற்கு ஆசிரியர்கள் நியமிக்கப்பட வேண்டும். அம்மாணவர்களும் கல்வி கற்று வாழ்க்கையின் வெற்றிக் கொடியை எட்ட வேண்டும். அப்படியாயின் இத்தகைய பர்டசாலைகளுக்கு நியமிக்கப்படும் அல்லது இடமாற்றம் செய்யப்படும் அதிபர்கள், ஆசிரியர்கள் குறிப்பாக ஆண் அதிபர்கள், ஆசிரியர்கள் அப்பாடசாலைகளில் பணிபுரிய மறுப்பது அல்லது அதற்காக முறையீடுகளை முன்வைப்பது எந்தவகையில் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது என்பது கேள்விக்குரியதாகும்.

ஒரு அரச ஊழியர்  ஒரு அரச நிறுவனத்தில் தொடர்ச்சியாக 5 வருடங்களே பணிபுரி அனுமதியளிக்கப்படுகிறார். வருடாந்த இடமாற்றத்தினூடாக 5 வருடங்களின் பின்னர் அவர் இடமாற்றப்படுகின்றாh.; இது அரச பொது நியதியாகும். அவ்வாறு இடமாற்றப்படுகின்ற அரச ஊழியர்கள் இவ்விடமாற்றத்தை ஏற்று உரிய தொழில் தளத்திற்கு பணிபுரிய செல்கின்றபோது, அரச ஊதியம் பெறுகின்ற அதிபர்கள், ஆசிரியர்கள் தங்களுக்கு இடமாற்றம் கிடைக்கின்றபோது அல்லது தான் குடியிருக்கும் பிரதேசத்திற்கு அப்பால் நியமனம் கிடைக்கின்றபோது அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ள மறுப்பதென்பது அவர்களின் மனப்பாங்கையே புடம்போட்டுக் காட்டுகிறது. இருப்பினும் இந்த இடமாற்றமானது ஒழுங்குப் பொறிமுறையினூடாக எந்தவொருவரையும பொருளாதா, உளவியல் ரீதியாகப்பாதிக்காத வகையில் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டியதும் அவசியமாகும்.

சமூக எதிர்ப்பார்ப்பும் ஆசிரியர்களும்.

வளரும் சமுதாயத்தை வழிபடுத்தும் பொறுப்பைச் சுமந்த ஆசிரியர்கள் தியாக உணர்வுககைளையும் ஏற்றுக் கொள்ளும்  மனப்பாங்கையும் உருவாக்கிக் கொள்வது ஆசிரியத்துவத்தையும் அதன் பணியையும் கௌரவிப்பதாகவே அமையும்.

மனங்களில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். மாற்றம் என்பது மானிட தத்துவம், மாறதிருக்க நாம் வனவிலங்கல்ல. நம்மில் மாற்றங்கள் மலர வேண்டும். மனிதன் தனது மனப்பாங்குகளை மாற்றிக் கொள்வதன் மூலம் தனது வாழ்க்கையை மாற்றிக் கொள்ளலாம் என  பேரிஞர் வில்லியம் ஜேம்ஸ் குறிப்பிடுகிறார்.

தமது அறிவையும் அனுபவத்தையும் ஏனைய பிரதேச பாடசாலை மாணவர்களும் பெற வேண்டும். நாமும் அனுபவங்களைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற மனப்பாங்கு ஆசிரியர் சமூகத்தின் மத்தியில் உருவாக வேண்டியது காலத்தின் தேவையாகவுள்ளது. அதுமாத்திரமின்றி, ஆசிரியர் பதவி என்பது ஒரு தொழில் அல்ல அது ஒரு புனித பணி என்ற மனப்பாங்கும் ஆசிரியர் சமூகத்தில் உருவாக வேண்டும். இந்த மனப்பாங்கு மாற்றத்திற்கு ஆசிரியர் சமூகம் எப்போது தங்களைத் தயார்படுத்திக் கொள்கிறதோ அப்போதே இந்த வளரும் சமூகத்திலும் மாற்றத்தை காண முடியும்.

ஏனெனில், சமூகமயமாக்கல் முவர்களில் மிக முக்கியமானவர்கள்.  ஆசிரியர்களாவர். நாளைய தலைவர்களான இன்றைய மாணவ சமூகத்திற்கு வழிகாட்ட வேண்டிய முக்கிய பொறுப்பில் ஆசிரியர்கள் உள்ளனர்.

மாணவர்கள் வழிதவறுவதற்கான பல வழிகள் சமகாலத்தில் காணப்படுகிறது. பெற்றோர்களையும் ஆசிரியர்களையும் முன்மாதிரிகளாக் கொண்டு வழ வேண்டிய வருங்கால சந்ததியினர் நடிகர்களையும் நடிகைகளையும் இன்னும் பிரபல்யங்களையும் தமது முன்மாதிரிகளாக பின்பற்ற ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.

இதனால் தேவையற்ற பொழுதுபோக்குகளுக்காகவும் செயற்பாடுகளுக்காகவும் தமது நேரங்களை வீண்விரையம் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். வளர்ந்த மாணவர்கள் போதைவஸ்துப் பாவனைக்கு அடிமையாகியும் தேவைற்ற சமூகவலைத்தளங்களுக்கு அடிமைப்பற்றும் அவற்றினால் பல்வேறு பிரச்சினைகளுக்கு முகம்கொடுத்தும் எதிர்கால நல்வாழ்வை நிகழ்காலத்தில் வீணாக்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இச்சூழ்நிலைகளில் பாடசாலைகளில் ஆசிரியர்கள் முன்மாதிரியாகச் செயற்பட்டு கற்பித்தலோடு மாத்திரம் நின்றுவிடாது எதிர்கால சமூகத்தின் நற்பிரஜைகளாக, தற்கால மாணவர்களை உருவாக்கி சமூகத்தில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதற்கான நல்ல ஆலோசனைகளையும் வழிகாட்டல்களையும் அவர்களுக்கு வழங்க வேண்டிய காலத்தில் ஆசிரியர்கள் காணப்படுகிறார்கள். இவற்றை நிறைவேற்றும் மனப்பாங்குடன் ஒவ்வொரு ஆசிரியரும் செயற்பட்டு ஆரோக்கியமான எதிர்கால சந்தியினரை உருவாக்க வேண்டும் என்பதே சமூகத்தின் எதிர்பார்பாகவுள்ளது. இந்த எதிர்பார்ப்பை ஆசிரியத்துவ ஆசிரியர்கள் நிறைவேற்றும்போதூன் ஆசிரியர் தின கௌரவத்தை பெறுவதற்கு பொறுத்தமானவர்கள் என்ற தகைமைக்கும் மனப்பதிவுக்கும் உரித்துடையவராவார்கள்;.

 
சமூக எதிர்பார்ப்பை ஆசிரியத்துவம் நிறைவேற்றுமா? சமூக எதிர்பார்ப்பை ஆசிரியத்துவம் நிறைவேற்றுமா? Reviewed by Madawala News on 10/06/2016 03:56:00 PM Rating: 5