tg travels

பொறுப்பாளிகளின் பொறுப்பு!

எம்.எம்.ஏ. ஸமட்
இலங்கை நான்கு மதங்களையும் மதங்கள் போதிக்கும் ஒழுக்க நெறிகளையும் சமூக விழுமியங்களையும் பின்பற்றும் மக்கள் வாழும்  நாடு. சகல மத வழிபாட்டுத்தளங்களிலும் பாவச் செயல்களிலிருந்து எவ்வாறு பரிசுத்தமாக வாழ்வது என்ற போதனைகள் இடம்பெறத்தான் செய்கின்றன.

இருப்பினும், அப்போதனைகள் இன்றைய கால கட்டத்தில்  சக்திமிக்கதாக, மனித உள்ளங்களில் நிலை நிறுத்தப்படாதிருப்பதை வழி தவறி மேற்கொள்ளப்படும் அறுவருக்கத்தக்க செயல்கள் புடம்போட்டுக் காட்டுகின்றன. சில மனிதர்கள் மனோ இச்சைக்கு அடிமைப்பட்டு, மகத்துவமிக்க வாழ்க்கையைத் தொலைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இத்தகையவர்களின் வாழ்கையானது நவயுகத்தின் காட்டுத்தர்பார் வாழ்க்கையாக மாறி வருகிறது.

நாகரீகம் சீரழிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் தற்காலத்தில், ஒரு சிலரின்  மனோ இச்சைப் பிடிக்குள் அகப்பட்டு பச்சிளம் பாலகர்களும்,குழந்தைகளும், சிறுவர்களும் தினமும் துஷ்பிரயோகப்படுத்துக்குள்ளாகிக் கருகிக் கொண்டிருக்கிறார்கள், துஷ்பிரயோகங்களைத் தடுக்கும் வழிமுறைகளும,; சட்டதிட்டங்களும், தண்டனைகளும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளபோதிலும், அவை நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டு வருகின்றபோதிலும், சிறுவர் துஷ்பிரயோகங்கள் நாட்டின் ஏதாவது ஒரு பகுதியில் தினமும் இடம்பெற்றுக் கொண்டுதான் இருக்கிறது.

இவ்வருடத்தின் கடந்த ஐந்து மாதங்களில் சிறுவர்கள் கடத்தப்பட்டமை தொடர்பான 47 முறைப்பாடுகள் பதியப்பட்டுள்ளதாக தரவுகள் குறிப்பிடுகின்றன. தேசிய சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகார சபையின் தரவுகளின் பிரகாரம,; கடந்த 2014ஆம் ஆண்டு இடம்பெற்ற சிறுவர் துஷ்பிரயோக சம்பவங்கள் தொடர்பில் 10,315 முறைப்பாடுகளும,; 2015ல் 10,732 முறைப்பாடுகளும் பதியப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் 2015ல் பதியப்பட்ட முறைப்பாடுகளில் 735 முறைப்பாடுகள் பாலியல் துஷ்பிரயோகத்துடன் சம்பந்தப்பட்டதாகவும், 433 முறைப்பாடுகள் பாலியல் வன்புணர்வுடன் தொடர்புபட்டதாகவும் காணப்படுகிறது.

குறித்த ஆண்டில் சிறுவர் துஷ்பிரயோக சம்பவங்கள் அதிகளவில் இடம்பெற்ற மாவட்டங்களாக கொழும்பு, கம்பஹா, குருநாகல், காலி, களுத்துறை, இரத்தினபுரி, அனுராதபுரம் மற்றும் புத்தளம் ஆகிய மாவட்டப் பிரதேசங்கள் காணப்படுகின்றன. இந்நிலையில், இவ்வாறு துஷ்பிரயோக சம்பவங்கள் அதிகரிப்பதற்கான காரணங்கள் எவை என்பதையும் அவற்றைத் தடுப்பதற்கான வழிகள் எவை என்பதையும் சமூகப்பொறுப்புள்ள ஒவ்வொருவரும் உணரக் கடைமைப்படுவது அவசியமாகும்.

தினமும் இடம் பெறும் சிறுவர் துஷ்பிரயோகங்களில் 2015ஆம் ஆண்டு துஷ்பிரயோகத்திற்குள்ளாகி படுகொலை செய்யப்பட்ட புங்குடுதீவு மாணவி வித்தியா மற்றும் 2016ஆம் ஆண்டு தென்னிலங்கையில் பாலியல் பசிக்கு பலியான சிறுமி சிரேயா ஆகியோரின் படுகொலைகளுக்கு எதிராக எழுந்த கண்டங்களும், ஆர்ப்பாட்டங்களும் எல்லோரையும் பேச வைத்த நிலையில், கடந்த மாத இறுதியில் திருகோணமலை மல்லிகைத்தீவு பெரியவெளிப் பிரதேசத்தில் மூன்று சிறுமிகள் பாலியல் துஷ்பிரயோகத்திற்குள்ளான சம்பவமானது கிழக்கின் பல பிரதேசங்களில் இதற்கெதிரான கண்டனக்குரலை எழுச் செய்துள்ளதுடன் ஆர்ப்பாட்டப் பேரணிகள் இடம்பெறவும் வழிகோலியுள்ளது.

அத்தோடு, தமிழ் முஸ்லிம் உறவை சீர்குலைக்கும் செயற்பாடுகளுக்கும் இச்சம்பவம் துணைபோயிருப்பதாக பிரதேச தமிழ் முஸ்லிம் அரசியல் பிரமுவர்கர்களும,; சமூக ஆர்வலர்களும் தெரிவித்து வரும் சூழ்நிலையில் சிறுவர் துஷ்பிரயோகம் பற்றிய விழிப்புணர்வை அனைத்துத் தரப்பினர்; மத்தியிலும் வினைத்திறனுடன் முன்னெடுக்க வேண்டி பொறுப்பு பொறுப்புள்ளவர்கள் மீது கட்டாய சுமையாக்கப்பட்டிருக்கிறது.  

சிறுவர்களை துஷ்பிரயோகங்களிலிருந்து பாதுகாக்கும் பொறுப்பைச் சுமந்தவர்களாக பெற்றோர்கள், பாதுகாவலர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் உள்ளதோடு இவை தொடர்பாக விழிப்புணர்வை வினைத்திறனுடன் மக்கள் மத்தியில் தொடர்ச்சியாக முன்னெடுப்பதற்காக நியமிக்கப்பட்டுள்ள அதிகாரிகளும் அக்கறையும், முக்கிய பொறுப்புள்ளவர்களாக உள்ளனர் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுவது அவசியமாகும்

சிறுவர்களை துஷ்பிரயோகங்களிலிருந்து பாதுகாப்பதற்கான விழிப்புணர்வும் அது பற்றிய அறிவும் ஒவ்வொரு தனிநபருக்கும் அவசியமாகவுள்ளது. சிறுவர்கள் என்றால் யார்? அவர்களின் உரிமை என்ன? சிறுவர் துஷ்பிரயோகம் என்றால் என்ன? துஷ்பிரயோகங்கள் இடம்பெறுவதற்கான காரணங்கள் எவை? துஷ்பிரயோகங்களிலிருந்து  எவ்வாறு சிறுவர்களைப் பாதுகாக்க முடியும்? போன்ற கேள்விகளுக்கு விடை காண அறிவுடன் கூடியதான விழிப்புணர்வு  ஒவ்வொரு தனி நபருக்கும் இன்றியமையாததாகவுள்ளது.

ஏனெனில், இன்று நமக்கு சொந்தமில்லாத ஒரு சிறுவனோ, சிறுமியோ துஷ்பிரயோகத்திற்கு உட்பட்ட செய்தி நாளை நமது சொந்தப் பிள்ளை அல்லது உறவுப் பிள்ளை துஷ்பிரயோகத்திற்கு உட்பட்ட செய்தியாக வரலாம். அந்நிலையிலிருந்து நமது சிறுவர்களைக் காப்பாற்ற வேண்டுமாயின் சமூகத்தில் அங்கம் வகிக்கின்ற ஒவ்வொரு ஆரோக்கியமுள்ள தனிநபரும் இவ்விடயத்தினை தமது பொறுப்பாகக் கொள்வதும், அதற்காக விழிப்படைவதும் அவசியமாகும்.

 

 

சிறுவர் உரிமைகளும் துஷ்பிரயோக வடிவங்களும்

18 வயதிற்கு குறைந்த சகலரும் சிறுவர்களாகக் கருதப்படுவர். சிறுவர்களைப் பாதுகாப்பதற்காகவும் சிறுவர்கள் தம்மைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காகவும் ஐக்கிய நாடுகளின் சிறுவர் உரிமைகள் பட்டயம் உருவாக்கப்பட்டு, அது 1989ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொதுச் சபையினால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது என்பதுடன் 1991ஆம் ஆண்டு இலங்கை அரசாங்கத்தினாலும் அது அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.

சிறுவர்களது அடிப்படை உரிமைகள் தொடர்பில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள முக்கியத்துவத்தையும் அதன் மூலம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ள கொள்கைகள், விதிகளையும் அறிந்து கொள்வதும் அவசியமாகும்.

பிறப்பின் போது பெயரொன்றையும் இன அடையாளத்தையும்  பெற்றுக்கொள்ளும் உரிமை, பெற்றோரைத் தெரிந்து கொள்வதற்கும் அவர்களது பாதுகாப்பைப் பெற்றுக் கொள்வதற்குமான உரிமை, பெற்றோரிடமிருந்து தம்மைத் தனிமைப்படுத்தாதிருப்பதற்கான உரிமை, வாழ்வதற்கும் முன்னேறுவதற்குமான உரிமை, தமது கருத்தை வெளிப்படுத்தும் உரிமை, சிந்திப்பதற்கும் மனச்சாட்சிப்படி நடப்பதற்கும், சமயமொன்றைப் பின்பற்றுவதற்குமான உரிiமை,போதிய கல்வி பெறும் உரிமை, சமூக உரிமை, தனியுரிமை, சுகாதார வசதிகள் பெறும் உரிமை, ஓய்வெடுக்கவும் விளையாடவும் உரிமை, சித்திரவதை குரூரமான தண்டனைகளிலிருந்து  தவிர்ந்து கொள்ளும் உரிமை, சாதாரண வழக்கு விசாரணைகளுக்குள்ள உரிமை, சுதந்திரத்திற்கும் பாதுகாப்பிற்குமான உரிமை போன்ற பல்வேறு உரிமைகளை அனுபவிக்கும் உரிமை சிறுவர்களுக்குண்டு. இவ்வாறு சிறுவர்களுக்குள்ளத உரிமைகள் மறுக்கப்படுவது துஷ்பிரயோகமாகக் கருதப்படுகிறது.

பொதுவாக சிறுவர் துஷ்பிரயோகமானது பல்வேறு வடிவங்களில் அரங்கேற்றப்படுகின்றன. ஊடலியல் ரீதியான துஷ்பிரயோகம், உளவியல் ரீதியான துஷ்பிரயோகம், பாலியல் ரீதியான துஷ்பிரயோகம், உணர்வு ரீதியாக துஷ்பிரயோகம், புறக்கணிப்பு ரீதியிலான துஷ்பிரயோகம் என பல்வேறு கோணங்களில் சிறுவர்கள் துஷ்பிரயோகங்களுக்கு ஆளாக்கப்படுகின்றனர்.

சிறுவர்களுக்கு உடல் ரீதியாக தீங்கு இழைக்கப்படின் அது உடலியல் ரீதியான துஷ்பிரயோகமாகக் கருதப்படுகிறது. இதில் அடித்தல், காயப்படுத்தல், அங்கங்களைச் சிதைத்தல் போன்ற மட்டுப்படுத்தப்படாத தண்டனைகளும் அடங்குகின்றன. குறிப்பாக பெரும்பாலான உடலியல் ரீதியிலான துஷ்பிரயோகங்கள் வீடுகளில் இடம்பெறுகின்றன. பெற்றோர்கள,; பாதுகாவலர்கள், வயது வந்த சகோதாரர்கள், சில ஆசிரியர்கள், கள்ளக் காதலர், காதலிகள் போன்றோரினால் சிறுவர்கள் உடலியல் ரீதியான துஷ்பிரயோகங்களுக்கு ஆளாகி வருகின்றனர்.

இவ்வாறான உடலியல் ரீதியான சிறுவர் துஷ்பிரயோகச் சம்பவங்கள் ஒரு சில வெளிக் கொணரப்படுகின்றபோதிலும் பல சம்பவங்கள் வெளிக்கொணரப்படாமல் மூடிமறைக்கப்பட்டு வருகின்றன.

பொதுவாக, சிறுவர்கள் சுயமாக விளையாடுதல், கற்றல், நாளாந்த கருமங்களைச் செய்தல், ஒளிவு மறைவின்றிப் பேசுதல், விருப்பங்களை வெளிப்படுத்துதல், அறியாத விடயங்களை அறிந்துகொள்ள முயலுதல், சுயமாகச் சிந்தித்தல், ஆராய்தல் போன்ற செயற்பாடுகளில் ஈடுபடுகின்ற போது அவை பலவந்தமாகத் தடுக்கப்படுமிடத்து, உளவியால் ரீதியான தாக்கங்களுக்கு அவர்கள் உள்ளாகுவார்கள்.

இதனால் அவர்களின் ஆற்றால், ஆளுமை, திறன், நுண்ணறிவு போன்ற உள நிலைகள் பாதிப்படையும். இவ்வாறு சிறுவர்களைப் பாதிப்படை செய்யும் செயற்பாடுகள் உளவியல் ரீதியான துஷ்பிரயோகமாகக் கொள்ளப்படுகிறது.

அநேக வீடுகளில் பிள்ளைகளின் சுதந்திரங்கள் பறிக்கப்படும் வகையில் தங்களது எண்ணங்களையும், ஆசைகளையும் பெற்றோர்கள் பிள்ளைகள் மீது திணிக்கின்றனர். இதனால், சிறுவயதில் ஏற்படுகின்ற உளத் தாக்கங்கள் அப்பிள்ளையின் எதிர்காலத்தைப் பாதிக்கும் என்பதை அநேக பெற்றோர்கள் மறந்து செயற்படுவது அவர்களின் அறியாமையாகும். ஐந்தாம் தரப் புலமைப் பரிசில் பரீட்சைக்கு பிள்ளைகளைத் தயார்படுத்தலின் போது பிள்ளைகள் மன அழுத்திற்கு உள்ளாகின்ற சம்பவங்கள் கடந்த காலங்களில் இடம்பெற்றுள்ளமையை இங்கு சுட்டிக்காட்டுவது பொறுத்தமாகும்.

சிறுவர்களை ஏதாவது பாலியல் செயற்பாட்டில் ஈடுபடுத்தும் போது சிறுவர்கள் பாலியல் ரீதியாக துஷ்பிரயோகத்துக்கு உட்படுகின்றனர். பாலியல் துஷ்பிரயோகம் என்பது பாலியல் இச்சைக்காக சிறுவர்களைப் பயன்படுத்துவது மாத்திரமின்றி, சிறுவர்களைத் தொடுதல், வருடுதல், பொருத்தமற்ற பாலியல் சொற்களைப் பயன்படுத்துதல், பாலியல் நொந்தரவுகளைக் கொடுத்தல், பாலியல்  செயற்பாடுகளை பார்ப்பதில் ஈடுபடுத்தல், ஆபாசப் படங்கள், புத்தகங்களை பார்க்கச் செய்தல் போன்ற செயற்பாடுகளில் சிறுவர்களை ஈடுபடச் செய்வதானது பாலியல் ரீதியான சிறுவர் துஷ்பிரயோகமாகக் கொள்ளப்படுகிறது.

சமகாலத்தில் பாலகர்களும், குழந்தைகளும், சிறுவர்களும் மிக மோசமான முறையில் பாலியல் துஷ்பிரயோகத்திற்கு உள்ளாக்கப்பட்டு வருகிறார்கள். இவ்வாறு பாலியல் துஷ்பிரயோகத்தில் ஈடுபடுட்டுள்ளவர்கள் சேடிசம், பீடோபிலியா, பெடிசியம்இ மசோசியம் போன்ற பாலியல் விலகல் நடத்தை உளக் கோளாறினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களாக இருப்பார்கள் என உளவியல் நுபுணர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

பாலியல் துஷ்பிரயோகங்கள் மிகவும் நெருங்கிய உறவு முறையினர்களினாலேயே அதிகளவில் இடம்பெறுவதை பாலியல் துஷ்பிரயோக சம்வங்கள் ; தொடர்வாக வெளிவருகின்ற செய்திகள் மூலம் அறியக் கூடியதாகவுள்ளது

உணர்ச்சி ரீதியான துஷ்பிரயோமென்பது வெளிப்படையாகவே மறுத்து விலக்குதல், தனிமைப்படுத்தல், அவமானப்படுத்தல், பயமுறுத்தல், கெடுத்தல், சுரண்டிப்பிழைத்தல், உணர்ச்சி ரீதியான துலங்களை மறுத்தல் மற்றும் சூழலுடன் இடைத் தொடர்பை மேற்கொள்ளும் சிறுவர்களது பிரயத்தனங்களுக்கு தண்டணையளித்தல் போன்ற செயற்பாடுகள் உணர்ச்சி ரீதியிலான சிறுவர் துஷ்பிரயோகமாகக் கொள்ளப்படுகிறது. இவ்வகையான துஷ்பிரயோகச் செயற்பாடுகளும் பெருவாரியாக இடம்பெறத்;தான் செய்கிறது.

ஒரு சிறுவனுக்குரிய உடை, உணவு, சுகாதாரம், பாதுகாப்பு, மருத்துவம், கல்வி போன்ற அடிப்படைத் தேவைகள் மறுக்கப்படுகின்றபோது அச்சிறுவன் புறக்கணிப்பு ரீயிலான துஷ்பிரயோகத்திற்கு உள்ளாகின்றான். அதுதவிர, சிறுவர்கள் தொழிலுக்கு அமர்த்தப்படுவதும் அதனால் ஏற்படுகின்ற இறுக்கமான செயற்பாடுகளும் சிறுவர் துஷ்பிரயோக வடிவங்களாகக் கருதப்படுகின்றன.

சிறுவர் துஷ்பிரயோகமும் காரணங்களும்.

சிறுவர் துஷ்பிரயோகம் பல்வேறு காரணங்களினால் இடம்பெறுகின்றன. பாலியல் ரீதியாக சிறுவர்களை துஷ்பிரயோகத்திற்கு உள்ளாக்குகின்றவர்கள் ஏதோவொரு வகை பாலியல் உளக்கோளாறுகளினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களாக இருக்கலாம். உளக்கோளாறுகளுடன் நவீன தகவல் தொழில் நுட்பத்தின் வளர்ச்சியின் விளைவாக உருவாக்கப்பட்டுள்ள அதிகளவிலான வேண்டத்தகாத இணையத்தளப்பாவனையும்; பாலியல் ரீதியான துஷ்பிரயோகம் இடம்பெறுவதற்கான முக்கிய காராணமாக அமைவதாகக் கருதப்படுகின்றன.

உடல், உள, உணர்ச்சி மற்றும் புறக்கணிப்பு ரீதியான சிறுவர் துஷ்பிரயோகங்களுக்கு சமூகங்களின் பொறுபற்ற தன்மை, சூழல் நெருக்கீடுகள், குடும்ப நெருக்கீடுகள் காரணிகளாகவுள்ளன. பொருளாதாரச் சிக்கல்கள், வயதில் மிக நெருக்கமாகவுள்ள பிள்ளைகள், தனியான பெற்றோரின் பராமரிப்பு, திருமணப் பிரச்சினைகள், ஒரு சில ஆதரவுகளுடன் சமூகத்தில் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட நிலை, ஊடகங்களின் தாக்கம் போன்ற குடும்ப, சமூக சூழல் காரணிகளும் தீராத ஆரோக்கிய பிரச்சினைகள், மது மற்றும் போதைவஸ்த்துப் பாவனை, கோபத்தை அடக்க முடியாத தாழ்வான சுய மதிப்புடைய வயது, கல்வி மற்றும் தனிப்பட்ட அனுபவங்கள் ஆகியவற்றுக்கு உட்படும் தரக்குறைவான திறன்கள், சிறுவர்களின் விருத்தி தொடர்பாக யதார்த்தமற்ற எதிர்ப்பார்ப்புகள் போன்றவற்றைக் கொண்ட பெற்றோர்கள் மற்றும் பாதுகாவலர்களின் நடத்தைகளும் சிறுவர் துஷ்பிரயோகம் ஏற்படுவதற்கு காரணங்களாக அமைந்துள்ளன.

இத்தகைய காரணங்களினால் அல்லது இவை தவிர்ந்த ஏனைய காரணங்களினால் சிறுவர்கள் துஷ்பிரயோகத்திற்கு உள்ளாகுவதைத் தடுக்க வேண்டுமாயின். இந்தத் தடுப்பு நடவடிக்கைப் பணிகள் சமூகத்திலுள்ள ஒவ்வொரு ஆரோக்கியமுள்ளவர்களினதும் பொறுப்பாகக் கருதப்பட்டு; இவை தொடர்பில் விழிப்புணர்வு பெறுவதன் மூலம் சிறுவர்களைப் பாதுக்க முடியும். இந்தப் பொறுப்புணர்வு; வெறுமனே வந்தடையாது. சிறுவர் துஷ்பிரயோகங்களை தடுப்பதற்கான செயற்பாடுகளில் ஈடுபட்டுள்ள அரச மற்றும் தன்னார்வு தொண்டு நிறுவன அதிகாரிகளும் செயற்பாட்டாளர்களும் சமூகத்தின் ஒவ்வொரு பிரஜையையும் சிறுவர் துஷ்பிரயோகம் என்றால் என்ன? ஏன் ஏற்படுகிறது. இதற்கான காரணமென்ன, துஷ்பிரயோக நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவர்கள் எப்படிப்பட்டவர்கள். ஏத்தகையவர்களால் துஷ்பிரயோகம் ஏற்படுகிறது. துஷ்பிரயோகச் செயற்பாடுகளிலிருந்து சிறுவர்களை எவ்வாறு பாதுகாக்கலாம் அதற்கான முறையான பொறிமுறைகள் எவை போன்ற பூரண அறிவை பெற்று அவற்றை மக்கள் மத்தியில் அறிவு ரீதியாக தெளிவுபடுத்துவது அவசியமாகும். அத்துடன், இச்செயற்பாடுகள் முறையாகவும் தொடர்ச்சியாகவும் திட்டமிட்ட அடிப்படையிலும் ; முன்னெடுக்கப்படுவதும் முக்கியமாகும்.

இவை தொடர்பில் குறிப்பாக பெற்றோர்களும், பாதுகாவலர்களும் ஆசிரியர்களும் தொடரான அறிவு ரீதியான விழிப்புணர்வூட்டலுக்கு உட்படுத்தப்படுவது இன்றியமையாதது. துஷ்பிரயோகம் பற்றிய உண்மையான தகவல்களை சிறுவர்களுக்கு கற்பித்தல் மூலம்; சிறுவர்கள் துஷ்பிரயோகத்தினால் இலகுவில் பாதிக்கப்படும் தன்மையைக் குறைப்பதற்கும் ஆரோக்கியமான உறவுகளை மேம்படுத்துவதற்கும் தேவையான திறன்களையும் பண்புகளையும் அவர்களில் விருத்தி செய்வதற்கும் உறுதுணையாக அமையும். இந்த அவசிய நடவடிக்கைகளில் பாடசாலை மற்றும் தனியார் கல்வி நிறுவன ஆசிரியர்களின் வகிபங்கு அளப் பெரியது.

சிறுவர் பாதுகாப்பும் பொறுப்புள்ளவர்களின் பொறுப்பும்  

18 வயதிற்குக் குறைந்தவர்களே சிறுவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள். இவ்வயதுச் சிறுவர்களே பாடசாலை மாணவர்களாகவும் உள்ளனர். கல்வி அமைச்சின் 2013ஆம் ஆண்டின் தரவுகளின் பிரகாரம் நாடு பூராகவுமுள்ள ஏறக்குறைய 10 ஆயிரம் பாடசாலைகளில் 40 இலட்சம் மாணவர்கள் கல்வி கற்கிறார்கள். இவர்களின் கற்பித்தல் நடவடிக்கைகளுக்காக ஏறக்குறைய 2இலடச்து 30 ஆயிரம் ஆசிரியர்கள் நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர். ஆனால், ஆசிரியர்கள் என்பவர்களின் பணி கற்பித்தல் மாத்திரம் என்பதற்கு அப்பால் மாணவர்களின் ஏனைய விடயங்களிலும் அக்கறை செலுத்துவதாக இருக்க வேண்டும். குறிப்பாக மாணவர்களின் பாதுகாப்புக்கான வழிகாட்டல்கள் ஆசிரியர்களினால் வழங்கப்படுவது காலத்தின் கட்டாயமாகவுள்ளது.

மாணவர்களின் கல்வி, பரீட்சை அடைவு மட்டங்களை அதிகரிப்பதற்கான நடவடிக்கைகள,; வழிகாட்டல்கள் பாடசாலைகளிலும் தனியார் கல்வி நிறுவனங்களிலும் ஆசிரியர்களினால் முன்னெடுக்கப்பட்டாலும்; மாணவர்களின் ஆளுமை, ஆற்றல், திறன் விருத்தி, அவர்களின் சுகாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்பு விடயங்களிலும் நல்ல ஆலோசனைகள் பாடசாலைகளிலும,; தனியார் கல்வி நிறுவனங்களிலும் வழங்கப்படுவது காலத்தின் தேவையாகவுள்ளது.

சிறுவர்கள் என்பவர்கள் பாடசாலை மாணவர்கள் எனக் கருதி அவர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டிய பொறுப்பும் சிறுவர் துஷ்பிரயோகச் செயற்பாடுகளிலிருந்து மாணவர்கள் எவ்வாறு தங்களைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆலோசனைகளும,; விழிப்புணர்வும் பாடசாலைகளில் முறையாகவும் தொடராகவும் வழங்கப்படுவது முக்கியத்துவம் பெறவேண்டும்.

சிறுவர்களைப் பாதுகாப்பதில்; பெற்றோர்கள், பாதுகாவலர்கள் என்போரின் வகிபங்கை விடவும், ஆசிரியர் சமூகத்தின் வகிபாகம் அளப்பெரியது. ஏனெனில், ஒரு மாணவன் அவனது வீட்டில் கழிக்கும் நேரங்களை விடவும் பாடசாலையிலும், தனியார் கல்வி நிறுவனங்களிலுமே அதிகளவில் செலவழிக்கின்றான்.

தனியார் கல்வி நிறுவனங்கள் கல்வி வியாபாரத்துக்கு மாத்திரம் முக்கியத்துவம் வழங்காது மாணவர்களின் பாதுகாப்பான வாழ்வுக்கு வழிகாட்டுவதற்கும் முக்கியத்துவம் வழங்க வேண்டும்.

ஆனால், தற்காலத்தில் வேலியே பயிரை மேயும் நிலை ஏற்பட்டிருக்கிறது. பல சிறுவர்கள் சொந்தப் பெற்றோரினாலும், பாதுகாவலர்களினாலும், ஆசிரியர்களினாலும் துஷ்பிரயோகத்திற்கு உள்ளாக்கப்படுகிறார்கள். இந்நிலை துரஷ்டவசமானது என்றபோதிலும், ஆரோக்கியமுள்ள பெற் றோர்களும், பாதுகாவலர்களும், ஆசிரியர்களும் பொறுப்புள்ள அதிகாரிகளும் சிறுவர்கள் துஷ்பிரயோங்களுக்கு ஆளாகாமல் பாதுகாக்க வேண்டி பொறுப்பைச் சுமந்தவர்களாக உள்ளனர். பொறுப்புள்ளவர்களின் பொறுப்பானது பொறுப்புடனும், அக்கறையுடனும் நிறைவேற்றப்படுமாயின் எதிர்கால சந்ததியினர் காவுமுவர்களினதும்ஈ கயவர்களினதும் பிடிக்குள் சிக்கி கருகிவிடாமல் காப்பாற்றப்படுவதோடு சமூகங்களின் மத்தியில் வேண்டத்தகாத பிரச்சினைகள், சமூக முரண்பாடுகள் ஏற்படாமலும்; இருப்பதற்கு வழிகோலும் என்பதே நிதர்சனமாகும்.

விடிவெள்ளி -08.06.2017
பொறுப்பாளிகளின் பொறுப்பு! பொறுப்பாளிகளின் பொறுப்பு! Reviewed by Madawala News on 6/09/2017 12:10:00 AM Rating: 5