Kidny

Kidny

அரசியலமைப்பாக்கச் சிந்தனைநல்லிணக்கத்துக்கு பங்கம் விளைவிக்கலாகாது!


எம்.எம்.எம்.நூறுல்ஹக்

சாய்ந்தமருது - 05

இலங்கையின் அரசியலமைப்பு முழுமையாக மாற்றியமைக்கப்படுவது என்ற வகையில் பல்வேறு கோணங்களில் இருந்தும் அதற்கான ஆலோசனைகள் பெறப்பட்டிருந்தன. இதில் இலங்கையின் பிரதான சமூகங்களான சிங்களவர்கள், தமிழர்கள், முஸ்லிம்கள் என்ற வகையில் அவரவர்கள் எதிர்பார்க்கக் கூடிய மாற்றங்கள் பற்றிய முன்மொழிவுகள் முன்வைக்கப்பட்டும் இருந்தன.


இவ்வாறு மக்களிடமிருந்து அபிப்பிராயங்களைக் கேட்பதென்பது நல்லதொரு விடயமாகும். ஆனால் அந்த அபிப்பிராயங்கள் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றதா இல்லையா என்பது குறித்து அபிப்பிராயங்களைத் தெரிவித்தோர்களுக்கு முன்கூட்டித் தெரியவருவதில்லை. மாறாக அந்த அபிப்பிராயங்களைத் திரட்டிய குழுவினர்களின் சிபாரிசுகளை மொத்தமாக உள்வாங்கி ஒரு தீர்வென முடிவாக்கப்பட்ட பின்னர் வெளிப்படுத்தப்படுகின்ற ஒரு போக்கையும் இதில் காண்கின்றோம்.


இச்செயற்பாடானது இரண்டு விதமான பிரச்சனைகளைப் பின்னர் தோற்றுவிப்பதாக அமைகின்றது. ஒன்று அபிப்பிராயங்களைத் தெரிவித்தவர்களுக்கு தமது அபிப்பிராயங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றதா என்பது குறித்து முன்கூட்டி அறியமுடியாமல் இருக்கின்றது. இதனால் தமது அபிப்பிராயத்தின் அவசியம் மறுக்கப்பட்டிருக்கின்ற நிலையும் அதற்குள் வருவதுண்டு. இதற்கு எவ்வாறு மாற்றுத் தீர்வுகளைக் காண்பதற்கு ஒரு சரியான முறைப்படுத்தப்பட்ட வழிமுறை இல்லாமல் இருக்கின்றது.


மற்றொன்று அபிப்பிராயங்களைத் திரட்டிய குழுவினர்களின் சிபாரிசுகளை உள்வாங்கிக்கொண்ட அரசாங்கம் அதில் இருந்து முடிவொன்றை முன்வைக்கின்றது. அவ்வாறு முடிவாக வருகின்ற ஒன்றில் மாற்றங்களைச் செய்வதற்கு வழி இல்லாத ஒரு கதவடைப்பை அரசாங்கம் செய்திருப்பதையும் பார்க்கின்றோம்,.


இவ்வாறு இல்லாமல் அபிப்பிராயங்களைத் தெரிவிக்கின்ற மக்களிடம் மீண்டும் எடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற தீர்மானங்களை வெளிப்படுத்தி அதில் தவறவிடப்பட்டிருக்கின்ற குறிப்பாக கட்டாயம் சேர்க்கப்பட வேண்டிய கூறுகளை இணைத்துக்கொள்வதற்கான ஒரு வழிமுறை ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும். அப்போதுதான் உள்வாங்கப்பட்ட தீர்மானத்தில் மாற்றங்களைச் செய்வதில் இருக்கக்கூடிய இடறல்களை அல்லது சுமைகளை களைந்துகொள்ளக்கூடியதாக அமையும்.


இப்படி அல்லாது அரசாங்கத்தின் அரசியலமைப்பு மாற்றத் திட்டங்கள் பற்றி சில செய்திகள் கசிந்திருந்த போதிலும் அது உத்தியோகபூர்வமாக இன்னும் வெளிப்படவில்லை. அது உத்தியோகபூர்வமாக வெளிவருகின்ற போது முடிந்த முடிவாக அது மக்கள் முன் வைக்கப்படுகின்றது. இது மக்களின் விருப்புக்கும் அத்தியாவசியமான தேவைக்கும் ஏற்ப காணப்பட வேண்டும் என்கின்ற நல்லெண்ணத்தின் பேரிலான தீர்வுகளை முழுமைப்படுத்தப்படாமலும் மீண்டும் விமர்சனத்துக்குள்ளாகின்ற ஒன்றாகவும் ஆக்கிவிடுகின்ற நிலைக்குள் தள்ளிவிடுகின்றது.


இவ்வாறான சிக்கல்களை தவிர்க்கும் வகையில் மக்களின் அபிப்பிராயங்களை முதலில் திரட்டிக்கொள்கின்ற நடைமுறையையும் அதன் பின்னர் அபிப்பிராயங்களைத் திரட்டிய குழுவினர்களின் சிபாரிசுகளையும் இதில் அரசாங்கத்தின் தீர்மானங்களையும் எவ்வாறு எடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது என்பதை மீண்டும் ஒரு தடவை குறித்த மக்களினதும் அம்மக்களின் சார்பில் அபிப்பிராயங்களை வெளியிட்டவர்களினதும் பார்வைக்கு வெளிப்படையாக முன்வைக்கப்பட்டு அதிலும் ஏதும் மாற்றங்கள் செய்யப்பட வேண்டுமா என்பதை கேட்டறிந்துகொள்வதற்கான சந்தர்ப்பத்தை அளித்ததன் பின்னர் இறுதித்தித்தீர்வை முன்வைக்கின்ற பொறிமுறை கண்டிப்பாக உருவாக்கப்படல் வேண்டும்.


இவ்வாறான செயற்பாடுகள் தோற்றுவிக்கப்படல் வேண்டும் என்பதை பின்வரும் இரண்டு உதாரணங்கள் வலிமைப்படுத்துவதாகக் கொள்ள முடியும். அண்மையில் இறுதிப்படுத்தப்பட்டு அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்ற உள்ளூராட்சி மன்றங்களின் எல்லை வகுப்புக்களை இதற்கு சுட்டிக்காட்ட முடியும். இந்த எல்லைகளை வகுக்க முன்னர் அந்தந்த மாவட்ட அடிப்படையில் பல குழுக்களின் அபிப்பிராயங்களையும் உள்வாங்கி முடிவு செய்யப்பட்டதாகும்.


அப்படியிருந்தும் பல்வேறுபட்ட குளறுபடிகளும் அநீதிகளும் நடந்திருப்பதை நாங்கள் பார்க்கின்றோம். கிண்ணியா உள்ளூராட்சி மன்றங்களில் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ற வகையில் பிரதிநிதித்துவங்கள் வழங்கப்படாது அம்மக்களின் மொத்த எண்ணிக்கையில் குறைந்தவர்களுக்கு அதிக ஆசனங்கள் வரக்கூடியதாக வகுக்கப்பட்டிருப்பதையும் இதே போன்று கண்டி மாவட்டத்தில் முஸ்லிம்களை செறிவாகக் கொண்ட உள்ளூராட்சி மன்றங்களில் முதலில் இருந்த முஸ்லிம் பிரதிநிதித்துவங்களுக்கு குறைவான தொகையுடையவர்களாக முஸ்லிம் உறுப்பினர்கள் வரும் வகையிலும் வகுக்கப்பட்டிருப்பதும் விமர்சனத்துக்குள்ளாவதைப் பார்க்கின்றோம்.

ஒரே மாவட்டமாக இருந்த போதிலும் முன்னர் உள்ள உள்ளூராட்சி மன்றங்களுக்கான எல்லைகளில் அமைந்திருந்த குறித்த சில பிரதேசங்களை சிங்கள மக்களைப் பெரும்பான்மையினராகக் கொண்ட வட்டாரங்களோடு முஸ்லிம் மக்களை இணைத்து முஸ்லிம்களுக்கான பிரதிநிதித்துவம் குறைக்கப்பட்டிருப்பதையும் மற்றும் முஸ்லிம் மக்களின் பிரதிநிதித்துவத்தைக் குறைவாகக் காட்டுவதற்கு ஏற்ற வகையில் அருகில் உள்ள சில சிங்கள பிரதேச பகுதிகளை முஸ்லிம் மக்களோடு இணைத்து அங்கும் முஸ்லிம்களின் உறுப்புரிமைப் பலத்தைக் குறைக்கின்ற மாதிரியிலும் வகுக்கப்பட்டிருக்கின்றது.


இந்த இரண்டு வகையான தவறுகளும் நடப்பதற்கு காரணமாக அமைவது மக்களின் அபிப்பிராயங்களைத் திரட்டியவர்கள் மிண்டும் அவர்களால் எடுக்கப்பட்ட முடிவை அம்மக்களிடம் முன்வைத்து குறைந்தபட்சம் குறித்த பிரதேச செயலகங்களிலாவது காட்சிப்படுத்துவதற்கான ஒரு வாய்ப்பை அளிக்காமைதான்.


இதனால் உள்ளூராட்சி மன்றம் சம்பந்தமான வர்த்தமானி அறிவித்தல் வெளியானதன் பின்னர் தேவைப்படுகின்ற மாற்றங்களை சாதாரணமான நிலையில் திருத்தத்துக்குட்படுத்த முடியாது. அது தொடர்பில் நீதிமன்றுக்குச் சென்றுதான் மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டிய ஒரு நிலை இருப்பதையும் இதில் நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். ஆகவே நிகழ்ந்த தவறை உடனடியாக நிவர்த்திப்பதற்கான வாய்ப்பு இல்லாமை பெரும் கைசேதத்தை பாதிக்கப்படுகின்ற சமூகத்துக்கு ஏற்படுத்துகின்றது.


இவ்வாறான ஒரு நிலைதான் வில்பத்து விவகாரத்தில் வெளிவந்த வர்த்தமானி அறிவித்தலை ஜனாதிபதி மீளாய்வு செய்து மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதாக வாக்குறுதி அளித்திருந்த போதிலும் மாற்றங்கள் செய்யப்படாமல் காலங்கள் கடந்து செல்கின்றதே தவிர தேவையான மாற்றம் உருவாக்கப்படவில்லை. ஜனாதிபதியின் வாக்குறுதியை நம்பியதனால் நீதிமன்றம் செல்வது கூட தடைப்பட்ட ஒரு சூழலே இன்றுவரை காணப்படுகின்றது. இப்படி ஒரு தீர்மானம் சட்டப்படி வெளிவந்த பின்னர் அதை நினைத்தமாதிரியெல்லாம் மாற்றுவது மிகக்கடினமாகும். அது அதற்கென்று வகுக்கக்கப்பட்டிருக்கின்ற சட்ட முறைமையினூடாகவே மாற்றங்களை செய்தாக வேண்டிய நிர்ப்பந்தமும் இதில் இருக்கின்றது. அது சில வேளை காலதாமதங்களை ஏற்படுத்துவதனாலும் தவறிச் செல்வதற்கான வாய்ப்பையும் ஏற்படுத்துகின்றது.


உள்ளூராட்சி மன்றங்களின் எல்லை வகுப்புக்கள் நடைபெறுகின்ற போதே சில புதிய உள்ளூராட்சி மன்றங்களை உள்வாங்குவது தொடர்பான கருத்துக்களுக்கு முக்கியத்துவம் வழங்கி அவற்றினையும் நிறைவேற்றக்கூடிய நடைமுறையை நாம் உருவாக்க வேண்டும். உயர்ந்த அரசியல் செல்வாக்கு உடையோர்கள் மாத்திரம் எல்லை வகுப்புக் காலங்களினுள் புதிய உள்ளூராட்சி மன்றங்களை நிறுவிக் கொள்கின்றனர். இதற்கு நல்லதொரு உதாரணமாக அண்மைய பொலன்னறுவை மாவட்டத்தில் நடந்த உள்ளூராட்சி மன்ற மாற்றத்தைக் குறிப்பிட முடியும்.


நுவெரெலியா, தோப்பூர், சாய்ந்தமருது, வாழைச்சேபை போன்ற பிரதேசங்களில் புதிய உள்ளூராட்சி மன்றங்கள் தோற்றுவிக்கப்பட வேண்டும் என்கின்ற கோரிக்கைகள் இருந்துவருவது மட்டுமன்றி இது சம்பந்தமாக உரிய அமைச்சோடு அந்தந்த பிரதேச மக்கள் தமது கோரிக்கைகளை முன்வைத்திருந்த போதிலும் உள்ளூராட்சி மன்ற எல்லை நிர்ணய ஆணைக்குழு அதனை கவனத்தில் கொள்ளவில்லை என்பதை அண்மையில் வெளியான உள்ளூராட்சி மன்ற வர்த்தமானி ஊடாக அறிய முடிகின்றது.


இந்த விடயத்தில் குறிப்பாக முஸ்லிம் மக்களின் தொகைக்கு ஏற்ற வகையில் உள்ளூராட்சி மன்றங்களின் உறுப்பினர்கள் வகுக்கப்படவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டின் அடிப்படைகளை இக்கட்டுரையின் ஆரம்பத்தில் சுட்டிக்காட்டிய இரண்டு வழிமுறைகளினாலும் ஏற்படுத்தப்பட்டிருப்பதைப் பார்க்கும் அதேநேரம் இதற்கு அப்பாலான ஒரு நிலையிலும் இந்த சூழல் ஏற்பட்டிருக்கின்றது. இந்தப் புதிய உள்ளூராட்சி மன்ற வகுப்புக்கு முன்னர் இருந்த உள்ளூராட்சி மன்றங்களின் எண்ணிக்கையினாலும் இந்த ஏற்றத்தாழ்வு எண்ணிக்கை வருவதற்கு இன்னுமோர் காரணமாகும்.


உதாரணமாக அதிக முஸ்லிம்கள் வாழ்கின்ற பிரதேசங்களில் மூன்று சபைகள் இருக்கும் அதேநேரம் அதே சனத்தொகையைக் கொண்ட தமிழ் மக்களைப் பிரதானமாகக் கொண்ட பிரதேசங்களில் மூன்றுக்கும் அதிகமான சபைகள் அமைந்து காணப்படும். அதே போன்று சிங்கள மக்களைப் பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட பல பிரதேசங்களில் கூட இவ்வாறு ஏற்றத்தாழ்வான மக்களின் எண்ணிக்கையைக் கொண்ட சபைகளின் தொகை அதிகமாக அமைந்த சந்தர்ப்பங்களும் உண்டு. இதனூடாகவும் முஸ்லிம் மக்களைப் பார்க்கிலும் அந்த மக்களின் தொகையைவிடக் குறைந்த ஏனைய சமூகத்தினர்களின் உறுப்பினர்கள் அதிகரித்துக் காணப்படுவதன் ஒரு பின்னணியுமாகும்.


இதனால்தான் இறுதியாக முடிவாக்கப்பட்டிருக்கும் உள்ளூராட்சி மன்றங்களின் எல்லை நிர்ணயத்துக்கு முன்னரே பல்வேறு பிரதேசங்களில் முஸ்லிம்களைப் பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட உள்ளூராட்சி மன்றங்கள் உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் நமது சமூகத்திடமிருந்து எழுப்பப்பட்டிருக்கின்றது. அவற்றினை நமது மக்கள் அரசியல் பிரதிநிதிகள் பெரிதாக கவனத்தில் எடுக்கவில்லை என்பதும் முஸ்லிம்களுக்கான தனித்துவக் கட்சிகள் மக்களால் ஏற்கப்பட்டு அங்கீகரிக்கப்பட்ட மர்ஹூம் அஷ்ரஃபின் காலம் தொட்டு உள்ளூராட்சி மன்றங்களின் சபை உருவாக்கம், பிரதேச செயலகங்களின் தோற்றம் என்பனவை பேசப்பட்டு வந்திருக்கின்றது. இவை இரண்டிலும் ஒரு சிலவை நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டாலும். பெரும்பாலானவைகள் வெறும் கோரிக்கையாகவே இன்றுவரை இருந்துவருகின்றன.


இப்படியான சூழல்கள் இறுதியான உள்ளூராட்சி மன்றங்களின் பகுப்பு நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட போதிலும் புதிய உள்ளூராட்சி மன்றங்களை உருவாக்குவது பற்றி நமது மக்கள் பிரதிநிதிகள் பெரிதாக கவனம் செலுத்தி அதற்கான முயற்சிகளை வீரியத்தோடு முன்னெடுத்ததாகவும் காணமுடியவில்லை. நமது மக்கள் அரசியல் பிரதிநிதிகளைப் பொறுத்தவரை அவர்களது அரசியல் பதவி, அந்தஸ்தில் பாதகங்கள் ஏற்படப்போகின்றதென்றால் அதற்காக எழுப்பப்படுகின்ற குரலின் வீரியம், பதறுதல், ஆக்ரோஷம் என்பனவை எழும் அளவுக்கு முஸ்லிம் மக்களின் இவ்வாறான உள்ளூராட்சி மன்ற அமைப்புக்கள், உள்நாட்டு நிர்வாகம் போன்றவற்றில் தேவைப்படுகின்ற அதிகார அதிகரிப்புக்களை நிவர்த்தி செய்வதில் நமது அரசியல் பிரதிநிதிகள் கவனக்குவிப்பை சரியாக செலுத்தாத ஒரு பாங்கையே இதில் காண்கின்றோம்.


எப்போதும் நாம் முடிவுகள் வருவதற்கு முன்னர் அல்லது தீர்மானம் என்று தீர்வு செய்யப்பட்டதற்கு பிற்பாடுதான் நமக்கு இழைக்கப்பட்டிருக்கின்ற அநீதிகள் தொடர்பில் இதுகாலவரை எமது எதிர் நடவடிக்கைகளை அமைக்க முயற்சித்திருக்கின்றோம். இதற்கு இரண்டு காரணங்களைக் குறிப்பிட முடியும். ஒன்று எமது மக்கள் அரசியல் பிரதிநிதிகளிடம் காணப்படுகின்ற சமூகத்தின் மீதான அக்கறையில் அசமந்தப் போக்கு. மற்றொன்று தீர்மானத்தை வெளியிட முன்னர் இதுதான் தீர்வு, இதில் ஏதும் ஆட்சேபனைகள் இருக்கின்றதா என்பது பற்றி கூட்டுமொத்தமான மக்களிடமோ அல்லது குடிமைச் சமூக அமைப்புக்களிடமோ மேலும், நமது மக்கள் அரசியல் பிரதிநிதிகளிடமோ முன்வைத்து அபிப்பிராயங்களைக் கோருவதில்லை.


இவ்வாறான இடர்பாடுகள் தவிர்க்கப்பட்டு நமது நாட்டில் கொண்டுவர உத்தேசிக்கப்பட்டிருக்கின்ற அரசியலமைப்பு மாற்றத்தின் இயல்புகளை மாத்திரம் சொல்லாமல் அதற்குள் உள்ளடக்கப்பட்டிருக்கின்ற விடயங்களை பொதுவாக மக்கள் அபிப்பிராயத்திற்கு விட்டு அல்லது நாம் மேற்படி சுட்டிக்காட்டிய மக்கள் அபிப்பிராயங்கள் வெளிப்படத்தக்கதான அமைப்புக்கள், மக்கள் அரசியல் பிரதிநிதிகள் ஆகியோர்களின் பார்வைக்கு பகிரங்கப்படுத்துகின்ற நடைமுறை ஒன்று தோற்றுவிக்கப்படல் வேண்டும். அவ்வாறு தோற்றுவிக்கப்படுவதனூடாகவே வருமுன் காக்கும் ஒர் செயலை நாம் மேற்கொள்ள வாய்ப்பளிக்கும்.


இதனை இன்னொரு வகையில் நாம் நோக்கினாலும் அரசாங்கம் எதைச் செய்யப்போகின்றது, எவ்வாறான தீர்வுக்கு வந்துள்ளது என்பதை இறுதி செய்து உத்தியோகபூர்வமாக அறிவிப்பதற்கு முன்னர் அது பகிரங்கமாக வெளிப்படுத்தப்பட வேண்டிய ஒரு அம்சம் இதில் முக்கியமாகும். இவ்வாறு இல்லாமைதான் உத்தியோகபூர்வமான அறிவிப்புக்கள் ஒரு வகையில் சட்டபூர்வமான பின்னர் அதில் திருத்தங்கள் மேற்கொள்வதில் பாரிய சவால்களை எதிர்நோக்க வேண்டியிருக்கின்றது. இதனால் அந்த மாற்றங்கள் ஏற்படுத்தப்படாமலேயே கிடப்பில் போடப்பட்டு நடைமுறைக்கு வருகின்றது.

இந்த சூழல், பிரச்சனைகளைத் தீர்ப்பதற்காக முன்னெடுக்கப்படுகின்ற நடவடிக்கை என்பது இன்னுமொரு பிரச்சனையாக விஸ்வரூபம் எடுத்து இந்நாட்டு மக்களுக்கு தேவையாகின்ற நிம்மதி, நல்லிணக்கம் மற்றும் புரிந்துணர்வு என்பன சீர்குலைக்கப்பட்டு தீர்வுகளைத் தேடுகின்ற சமூகங்களாக மாற்றப்படுகின்றனர்.


ஒற்றையாட்சி, ஐக்கிய இலங்கை போன்ற சொற்பதங்களையும் மாகாண சபைகளுக்கான அதிகாரங்களில் பொலிஸ், காணி அதிகாரங்கள் வழங்கப்படுவாதா இல்லையா? போன்ற சில கருப்பொருட்களை மட்டும் குறித்தே நமது அரசியலமைப்பு மாற்றச் சிந்தனைகள் கலந்துரையாடப்படுகின்ற விடயங்களாக உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. இவைகள்தான் அரசியலமைப்பு மாற்றத்தின் முக்கிய பகுதியாயின் அவை திறந்த வெளியில் அபிப்பிராயங்களுக்கு விடப்பட்டு கருத்துக்களை பெற்றாக வேண்டிய விடயங்கள் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது. பகிரங்கமான மக்கள் அபிப்பிராயத்தை திரட்டுவதற்காக எமது அரசியல் அமைப்பு தருகின்ற ஒரு சந்தர்ப்பம் சர்வஜன வாக்கெடுப்பாகும்.


அவ்வாறான ஒரு நடவடிக்கையில் இறங்குகின்ற போது நமது நாட்டில் வாழுகின்ற மக்கள் தொகையின் அடிப்படையில் 74 வீதமான சிங்கள மக்கள் வாழ்கின்றனர். இவர்களின் பெரும்பகுதியினர்கள் ஒற்றையாட்சி, பொலிஸ் காணி அதிகாரங்கள் மாகாண சபைகளிடம் ஒப்படைக்கப்படக் கூடாதென்ற அடிப்படையை ஆதரித்து வாக்களிக்கும் நிலையும் சில வேளை இங்கு வாழ்கின்ற 8 வீதமான முஸ்லிம் மக்களில் குறிப்பிட்ட சிறு தொகையினர்கள் பெரும்பான்மை மக்களின் விருப்போடு இணைந்து தமது விருப்பையும் வெளிப்படுத்தும் சாத்தியத்தையும் இதில் நாம் அவதானிக்கிறோம்.


அவ்வாறெனில் பெரும்பான்மையான மக்கள் விரும்புகின்ற ஒன்றை நடைமுறைப்படுத்துவதைத் தவிர அரசாங்கத்துக்கு வேறு ஜனநாயக முறையிலான தீர்வுகளை அணுகமுடியாத ஒரு சூழல் நமது நாட்டைப் பொறுத்தவரை தொடர்ந்தும் இருந்துவரக்கூடிய சூழலைத் தவிர்ப்பதென்பது அசாத்தியமான ஒன்றாகவே காணப்படுகிறது.


எது எவ்வாறு இருப்பினும் எவ்வளவு மக்கள் தீர்மானங்களை ஆதரிக்கின்றனர் என்கின்ற எண்ணிக்கையை வைத்து தீர்வுகளுக்கு வருகின்ற நடைமுறையில் இருந்து விடுபட்டு நமது நாட்டில் நீண்ட காலத்துக்கு இன சௌஜன்யத்தோடும் நிலைபேறான அபிவிருத்திகளோடும் சமூகங்களுக்கு இடையிலான நல்லிணக்கம் உறுதி செய்யப்படுகின்ற வகையிலும் எவ்வாறான செயற்பாடுகளை நீதி, நியாயத்தோடு ஏற்படுத்த முடியுமோ அவற்றினை புதிய அரசியலமைப்பு ஆக்கச் சிந்தனையில் புகுத்தி அதனை அமுலுக்குக் கொண்டுவர முயற்சிகளை மேற்கொள்வதுதான் நமது நாட்டின் சுபீட்சத்துக்கு உறுதுணையான வழிமுறையாகும்.


இந்த அணுகுமுறையை மக்கள் ஆரம்பத்தில் எதிர்த்தாலும் எதிர்காலத்தில் அவை சிறந்த பலனைத் தருகின்ற போது எதிர்ப்பலைகள் தாமாகவே அடங்கிவிடும். இவ்வாறான ஒரு தீர்வை நோக்கிய நகர்வாக நமது அரசியலமைப்பாக்கச் சிந்தனை விரிவடைய வேண்டும்.


M.M.M.NoorulHagu             

129B,Osman Road, 

Sainthamaruthu – 05                

அரசியலமைப்பாக்கச் சிந்தனைநல்லிணக்கத்துக்கு பங்கம் விளைவிக்கலாகாது! அரசியலமைப்பாக்கச் சிந்தனைநல்லிணக்கத்துக்கு பங்கம் விளைவிக்கலாகாது! Reviewed by Madawala News on 7/01/2017 01:30:00 PM Rating: 5